ชื่อของ “เนื้อนางเพา” (หรือเนื้อนางเภา)อาจจะเป็นชื่ออาหารที่ใครหลายคนไม่คุ้นหูกัน หรือถ้าจะคุ้นหูก็อาจจะได้ยินมาจากภาพยนตร์เรื่องพริกแกงที่มีอาหารจานนี้เป็นส่วนหนึ่งในเรื่อง แต่อย่างไรก็ดี อาหารจานนี้ก็เป็นอาหารที่มีความคลุมเครือในเรื่องของประวัติความเป็นมาที่ชวนให้สงสัยว่าเก่าแก่แค่ไหนกันแน่ แถมยังถูกนำไปยึดโยงกับนิทานพื้นบ้านด้วย
.
เนื้อนางเพา เป็นอาหารประเภทเนื้อย่างมีน้ำราด ซึ่งข้อมูลบางส่วนก็ระบุว่าอาจเป็นอาหารที่มีประวัติความเป็นมาจากเปอร์เซีย แต่ก็เปรียบเทียบได้ไม่แน่ชัดว่าเกี่ยวกับอาหารจานไหน ทั้งนี้ข้อมูลส่วนใหญ่ตลอดจนการเผยแพร่เนื้อนางเพาให้เป็นที่รู้จักนั้น มีที่มาจากอาจารย์ด้านอาหารไทยท่านหนึ่ง ซึ่งก็ไม่ได้ลงลึกถึงประวัติอย่างแท้จริงแต่อย่างใด
.
แม้ความเป็นมาที่แท้จริงของเนื้อนางเพาอาจจะไม่ได้มีที่มาแน่ชัด แต่ก็มีข้อมูลที่เผยแพร่กันอย่างแพร่หลายในอินเทอร์เน็ตว่า “นางเพา” นี้ สื่อถึง “นางเภา” ในนิทานพื้นบ้านอย่าง “นางสิบสอง” ด้วย
.
ในเนื้อเรื่องนางสิบสอง กล่าวถึงตอนที่นางทั้งสิบสองนั้นท้อง พอถูกจับมาอยู่ในถ้ำคลอดลูกออกมาก็ตายจึงพากันเอาลูกที่ตายมาแบ่งกันกิน ซึ่งนางเภาไม่กินหลานของนางแต่แอบเก็บเอาไว้ พอคลอดลูกของตนเอง(คือพระรถเสน) ออกมา ก็เอาหลานทั้ง 11 ที่ได้รับแบ่งมาให้พี่ ๆ ของนางกินแทน ซึ่งก็เอาเนื้อหาของเนื้อที่นางเภาให้พี่ ๆ กินนี้มาเกี่ยวข้องกับอาหารจานนี้
.
ความพิเศษของเนื้อนางเพาก็คือนอกจากจะเป็นเนื้อย่างราดน้ำแกงแล้ว ก็ยังมีส่วนของไข่เค็ม ซึ่งแปลกและไม่เหมือนใคร โดยจะนำไข่ขาวธรรมดา ไปนึ่งให้เซตตัว แล้วปั้นไข่แดงเค็มเป็นก้อนกลมเล็ก ๆ วางไว้ข้างบน แล้วเอาพิมพ์มากดให้ไข่ขาวออกมาเป็นรูปร่างหน้าตาตามที่ต้องการ ดูเหมือนเป็นไข่ดาวดวงน้อย ๆ ที่ประดับเอาไว้กับอาหารจานนี้
.
อาหารจานนี้นับว่าเป็นอาหารที่เต็มไปด้วยปริศนาอยู่มากมายหลายอย่าง แต่ไม่ว่าจะเป็นอาหารที่เก่าแก่จริงหรือไม่ก็ไม่ได้อยากให้มองในเรื่องนั้น อยากให้มองคุณค่าของจานนี้ในเรื่องของความสร้างสรรค์ในการประดิษฐ์อาหารจานนี้ที่มีความแปลกตามากกว่าในเรื่องของความเก่าแก่
.
