เชื่อว่าหลาย ๆ คนว่าไปกินร้านอาหารจีนดี ๆ หรือภัตตาคารอาหารเหลา หรือแม้กระทั่งโต๊ะจีนหลาย ๆ คนอาจจะคุ้นชินกับภาพของโต๊ะทรงกลมที่มีจานหมุนได้สำหรับหมุนไปหมุนมาให้อาหารบนโต๊ะไปหาคนนู้นทีคนนี้ที แน่นอนว่ามันกลายเป็นภาพจำของร้านอาหารจีน แต่รู้หรือไม่ว่าเจ้าจานหมุน ๆ นี้มันไม่ได้มีต้นกำเนิดมาโดยชาวจีนเพื่ออาหารจีนเลยสักนิด
เจ้าจานหมุนนี้มีชื่อเรียกเต็ม ๆ ว่า เลซี่ซูซาน (Lazy Susan – ซูซานจอมขี้เกียจ) ถึงแม้ว่าจะฮิตในร้านอาหารจีนทว่ามันกลับมีต้นกำเนิดมาจากฝั่งตะวันตก โดยชื่อซูซานจอมขี้เกียจนี้เล่าว่ามีความเกี่ยวข้องกับเรื่องราวของประธานาธิบดีคนที่ 3 ของสหรัฐอเมริกาอย่างโธมัส เจฟเฟอร์สัน ซึ่งเล่ากันว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกคิดค้นขึ้นมาเพื่อลูกสาวของท่านประธานาธิบดีนามว่า “ซูซาน” โดยเรียกเจ้าจานหมุนนี้ว่า “ดัมบ์เวเทอร์” (Dumbwaiter – ปัจจุบันคำนี้ถูกใช้เรียกลิฟต์ส่งอาหารที่ถูกพัฒนามาในช่วงปี 1840) โดยดัมบ์เวเทอร์นี้ในอดีตเป็นเหมือนกับคำเรียกรวม ๆ เกี่ยวกับอุปกรณ์เสิร์ฟอาหารแบบไม่ต้องใช้เด็กเสิร์ฟเดินไปให้ถึงมือ
อย่างไรก็ดี เรื่องราวดังกล่าวที่เกี่ยวข้องกับลูกสาวท่านประธานาธิบดีเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นแค่เรื่องเล่ามากกว่า เพราะพบว่าเจ้าจานหมุนนี้อาจจะมีต้นกำเนิดมาตั้งแต่ในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ที่ปรากฏการกล่าวถึงว่าจะดีแค่ไหนถึงมีอุปกรณ์อะไรสักอย่างมาแทนที่เด็กเสิร์ฟช่างจ้อ ซึ่งปรากฏจานเสิร์ฟแบบหมุน ๆ นี้แบบเป็นรูปเป็นร่างครั้งแรกในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18 ที่ได้รับความนิยมในฝรั่งเศสก่อนที่จะถูกส่งออกไปยังอเมริกา
จากฝรั่งเศส สู่อเมริกา และจากอเมริกา สู่โต๊ะอาหารจีน จานหมุนซูซานได้กลายมาเป็นตัวเลือกสำคัญในหมู่ร้านอาหารจีนในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบซานฟรานซิสโกที่มีร้านอาหารจีนและชุมชนชาวจีนอยู่หนาแน่นซึ่งต่างอพยพมาในช่วงยุคตื่นทอง ด้วยความที่อาหารจีนอย่างจำพวกเมนูติ่มซำมีหลากหลายชนิดหลากหลายประเภท เวลาเสิร์ฟจึงเสิร์ฟผ่านเลซี่ซูซานที่สามารถหมุนเลือกจานต่าง ๆ ให้มาหยุดอยู่ตรงหน้าได้ตามใจนึก ความนิยมของจานหมุนในร้านอาหารจีนฝั่งสหรัฐฯ นี่เอง ได้ทำให้ภาพจำของจานหมุนกับร้านอาหารจีนเดินทางจากสหรัฐอเมริกา ไปยังพื้นที่อื่น ๆ หรือแม้กระทั่งในจีนแผ่นดินใหญ่อีกก็ยังมี
.
#จานโปรด#จาน#จีน#อเมริกา#BBL#BangkokBank#ธนาคารกรุงเทพ
