กระบังหน้า 
นี่แหละเครื่องทรงสุดอลังการ ที่ใช้โดยนางเอกหรือนางที่ไม่ใช่กษัตริยสตรีในวรรณคดีไทย
.
ขอบอกเลยว่ามันไม่ใช่แค่หมวกธรรมดา ๆ แต่มันคือสัญลักษณ์ของความสง่างามและสถานะที่เหนือชั้น เรียกว่าใส่แล้วดูดีมีระดับไปเลย ใครที่เห็นจะต้องร้องว้าวแน่นอน 
.
ไม่ว่าจะเป็นนางสีดาบวช, นางพิรากวน(ตอนถูกถอดยศ), นางพราหมณี, ผีเสื้อสมุทร, นางพันธุรัต, พระพี่เลี้ยง หรือ นางแปลง ล้วนใส่กระบังหน้าเพื่อเสริมลุคให้ออกมาดูมีอำนาจและเป็นที่จดจำได้ง่าย 
กระบังหน้าไม่ได้แค่ทำให้หน้าดูสวย แต่ยังบอกถึงสถานะของตัวละครว่ามีความสำคัญแค่ไหนในเรื่อง
.
บางคนอาจจะคิดว่ากระบังหน้าเกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2 ควบคู่กับปันจุเหร็จ (เครื่องทรงนางที่ไม่ได้เป็นราชินี) แต่ความจริงคือมันมีมาตั้งแต่รัชกาลที่ 1 ถูกบันทึกในพระราชนิพนธ์ว่าใช้เรียกว่า ‘กรอบพักตร์’ หรือ ‘กรอบหน้าผาก’ ซึ่งก็คือเครื่องทรงที่ใช้ในการแสดงถึงความสำคัญของตัวละครในวรรณคดีนั่นเอง
.
กระบังหน้ามีดีไม่ใช่แค่สวย แต่ยังเต็มไปด้วยความหมาย! วัสดุที่ใช้ทำก็ไม่ได้ธรรมดาเลยนะ บางทีก็ทำจากผ้าทอหรู ๆ หรือโลหะประดับด้วยอัญมณี 
.
การใส่กระบังหน้ าคือ การบ่งบอกถึงความเป็นตัวตนของนางในวรรณคดีไทยที่ไม่เหมือนใคร แถมยังช่วยให้ตัวละครดูมีอำนาจเหมือนกับการใส่เครื่องทรงของราชินีเลยทีเดียว
