“ลำไย” ดวงตามังกร ของขวัญจากจีนถึงเจ้าดารารัศมี.หันไปทางไหนก็เจอแต่ลำไย แต่เคยสงสัยกันไหมว่าประเทศไทยเรามีลำไยกินกันตั้งแต่เมื่อไหร่?

ลำไยโดยปกติแล้วสันนิษฐานว่าเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในเมืองจีนก่อนที่จะเดินทางออกไปเป็นที่รู้จักไปทั่วเอเชีย โดยมีเอกสารที่บันทึกถึงลำไยเก่าแก่ที่สุดคือราวช่วง 200 ปีก่อนคริสตกาล จากหมายรับสั่งที่ฮ่องเต้ที่มีพระราชโองการโปรดฯให้ปลูกต้นลำไยในสวนของพระราชวัง ในชื่อทางฝั่งจีนนั้น พบว่ามีการเรียกผลไม้ชนิดนี้ว่า “หลงเหยียน” ที่แปลว่าดวงตามังกร อันมีที่มาจากลักษณะของเมล็ดสีดำในเนื้อสีขาว เสมือนว่าเป็นตาขาวตาดำนี่เอง

ลำไยถูกพาออกนอกจีนให้เป็นที่รู้จักไปในพื้้นที่อื่น ๆ ราวช่วงศตวรรษที่ 18 โดยบาทหลวงชาวโปรตุเกสเป็นผู้นำไปเผยแพร่ในยุโรป ส่วนในประเทศไทยนั้น ประวัติการมาถึงของลำไยเท่าที่พบคือถูกนำเข้ามาโดยชาวจีนเพื่อถวายเป็นของขวัญแด่เจ้าดารารัศมี ในสมัยรัชกาลที่ 5 นี้เอง โดยนำเข้ามา 5 ต้น ปลูกเอาไว้ที่ดรุงเทพ 2 ต้น และปลูกไว้ที่เชียงใหม่ 3 ต้น โดยเจ้าดารารัศมีได้ทรงมอบไว้ให้กับพระอนุชาคือ เจ้าน้อยคำตั๋น

ภาคเหนือของไทยนับว่าเป็นอีกหนึ่งภูมิภาคที่มีการปลูกลำไยมากในระดับที่กลายเป็นพืชเศรษฐกิจและสร้างรายได้จำนวนมหาศาลให้กับทั้งท้องถิ่นและประเทศ โดยปลูกกันจนกลายเป็นพืชประจำถิ่นที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป โดยลำไยได้เริ่มค้าขายแพร่หลายส่งไปทั่วไทยราวช่วงพ.ศ. 2500 และได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลให้ส่งออกไปขายนอกประเทศ จนเคยเป็นผลไม้ส่งออกอันดับ 1 ของประเทศด้วย และสร้างรายได้ให้กับประเทศมาจนถึงปัจจุบัน

ลำไยที่ไหนดีที่ไหนอร่อย สามารถมาคอมเมนต๋บอกกันได้น้าาาาา~~
#จานโปรด#ลำไย#ประวัติศาสตร์#BBL#BangkokBank#ธนาคารกรุงเทพ