เป่าแก้ว 
เป็นศิลปะโบราณที่ผสมผสานความร้อนของเปลวไฟ 
เข้ากับทักษะฝีมือของช่างชาวไทย เพื่อหลอมทรายให้กลายเป็นผลงานแก้วที่งดงามและมีเอกลักษณ์
.
เทคนิคนี้มีประวัติย้อนไปถึงสมัยอยุธยา โดยได้รับอิทธิพลจากการค้าขายกับชาวตะวันตกและตะวันออกกลาง ก่อนจะพัฒนามาเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของไทย ช่างเป่าแก้วต้องใช้ความชำนาญสูง ทั้งการควบคุมอุณหภูมิ 
การหมุนแท่งเหล็กเป่า และการปั้นแต่งรูปทรงด้วยความประณีต เพื่อสร้างสรรค์ชิ้นงานที่มีความบอบบางแต่แข็งแรงในเวลาเดียวกัน
.
ผลิตภัณฑ์เป่าแก้วของไทยมีหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่แก้วน้ำ แจกัน โคมไฟ 
ไปจนถึงเครื่องประดับและของที่ระลึกขนาดเล็ก แต่ละชิ้นล้วนสะท้อนเอกลักษณ์ความเป็นไทย ผ่านลวดลายและสีสันที่สดใส โดยเฉพาะการสอดแทรกลวดลายดอกไม้และสัตว์ในตำนานไทย ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวและผู้สนใจงานศิลปะ
.
ในปัจจุบัน ศิลปะเป่าแก้วไทยได้รับการส่งเสริมให้เป็นสินค้า OTOP ที่สร้างรายได้ให้แก่ชุมชนและประเทศ โดยเฉพาะในจังหวัดกาญจนบุรีและราชบุรี ซึ่งเป็นแหล่งผลิตที่มีชื่อเสียง
.
นอกจากนี้ ยังมีการจัดแสดงสาธิตการเป่าแก้วในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงสินค้าต่าง ๆ เพื่อเผยแพร่ความรู้และสืบสานภูมิปัญญานี้ให้คงอยู่ การเป่าแก้ว เป็นศิลปะหัตถกรรมที่มีความประณีตและต้องการความชำนาญ ศิลปะนี้มีความเก่าแก่มากและแพร่หลายไปทั่วโลก 
โดยแต่ละพื้นที่อาจมีเทคนิคและสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ช่างเป่าแก้วไทยได้สร้างสรรค์ผลงานที่หลากหลาย ทั้งในรูปแบบของขวัญ ของที่ระลึก และของตกแต่งบ้าน
.
ศิลปะเป่าแก้ว ไม่เพียงแต่เป็นการสร้างสรรค์งานฝีมือที่มีความสวยงามและซับซ้อน แต่ยังมีบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์และส่งเสริมวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น ในปัจจุบัน การเป่าแก้วยังได้รับการพัฒนาให้เข้ากับความต้องการของตลาดสมัยใหม่ เช่น การผลิตแก้วเป่าที่มีลวดลายและสีสันที่หลากหลายเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า ทั้งในและต่างประเทศ
