ถ้าพูดถึงของหวานที่คนในภูมิภาคอุษาคเนย์ฮิตกันมาก ๆ ก่อนกาลที่ชานมไข่มุกจะมาตีตลาดนั้น ชื่อของเซนดอล หรือลอดช่องอาจจะเป็นอาหารที่ใครหลาย ๆ คนรู้จัก คุ้นเคย ตลอดจนชื่นชอบเป็นอย่างมาก โดยลอดช่องนี้นับว่าเป็นอาหารที่มีประวัติศาสตร์เก่าแก่คู่ภูมิภาคอุษาคเนย์มาอย่างยาวนาน
.
“เซนดอล” หรือ “ลอดช่อง” เป็นอาหารที่มีรูปลักษณ์คล้าย ๆ กับเยลลี่รูปหนอนสีเขียวใบเตยลอยอยู่ในน้ำกะทิและน้ำเชื่อม โดยเป็นอาหารที่ค่อนข้างถูกถกเถียงในความเป็นต้นฉบับพอสมควรในนูซันตาราและแหลมมลายู โดยประวัติศาสตร์ของเซนดอลอาจจะสามารถย้อนไปได้ในศตวรรษที่ 12 หรือกว่า 900 ปีที่แล้วในภูมิภาคชวาตะวันออกซึ่งเรียกอาหารจานนี้กันว่า “ดาเว็ต”
.
กล่าวกันว่าดาเว็ตเกิดขึ้นราวศตวรรษที่ 17 ในเอกสาร Serat Centhini อย่างไรก็ดี ฟาดรี ราห์มาน นักประวัติศาสตร์ชาวอินโดนีเซียได้ชี้ถึงหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของดาเว็ตบนเอกสารโบราณในศตวรรษที่ 12 ของ Mpu Triguna อย่างเรื่อง Kakawin Kresnayana ซึ่งเป็นเรื่องราวของพระกฤษณะกับพระนางรุกขมิณี
.
โดยในข้อความบางตอนมีการพูดถึงชื่อของดาเว็ตเอาไว้ด้วยในฉากพิธีวิวาห์ของทั้งคู่ ทำให้เกิดการสันนิษฐานกันว่าดาเว็ตนี้มีอยู่มาตั้งแต่ในศตวรรษที่ 12 แล้ว โดยในสังคมชวานั้น ดาเว็ตเองค่อนข้างมีความสำคัญในฐานะของขนมมงคลในงานแต่งงาน ที่พ่อแม่เจ้าสาวจะมาขายดาเว็ตให้แขกก่อนวันแต่งงานโดยถ้าขายได้เยอะแปลว่าจะมีคนมางานแต่งมาก
.
ในส่วนของชื่อเซนดอลนั้นปรากฏขึ้นบันทึกราว ๆ ศตวรรษที่ 19 ในพจนานุกรมของบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์อย่างไรก็ดีไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าเกิดคำ ๆ นี้ขึ้นมาเมื่อไหร่ โดยดาเว็ตได้มีพัฒนาการและถูกรวมเข้ากลายเป็นเซนดอลก่อนที่จะส่งอิทธิพลไปยังประเทศต่าง ๆ รอบข้างอย่างมาเลเซีย ซึ่งได้เริ่มใส่น้ำแข็งในลอดช่อง และได้รับความนิยมมากในฐานะของกินเย็น ๆ ชื่นใจ ก่อนที่จะเข้ามายังภาคพื้นทวีปของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กลายเป็นลอดช่องอย่างที่เรารู้จักกันเรื่อยมา และมีพัฒนาการที่แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่
.
อ้างอิง:
https://seasia.co/…/claimed-by-malaysia-and-singapore…
https://sea.mashable.com/…/fun-fact-the-cendol-is-a-900…
