ยามที่นั่งรถผ่านแยกแม้นศรี บ่อยครั้งภาพของอาคาร “การประปานครหลวง” หลังนี้ก็เปรียบเสมือนกับเป็นแลนด์มาร์กบอกตำแหน่งของแยกแม้นศรีที่เห็นชัดไม่แพ้กับป้ายชื่อแยกเลยแม้แต่น้อย แต่อาคารเก่าแก่ที่ถูกทิ้งร้างหลังนี้มีความเป็นมาอย่างไรกัน?
แม้ว่าตัวอาคารจะไม่ได้มีบันทึกถึงประวัติความเป็นมาเอาไว้มากนัก แต่ถ้าย้อนไปถึงระบบการประปาสมัยใหม่ของไทยก็สามารถเท้าความไปได้ถึงสมัยรัชกาลที่ 5 และมีจุดเริ่มต้นของการประปานครหลวงราวสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งสถานที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการประปาของไทยในยุคแรกเริ่มก็จะมีอีกที่หนึ่งคือที่โรงกรองน้ำสามเสน
แยกแม้นศรีนี้ มีที่มาจากชื่อของหม่อมแม้น ซึ่งเป็นหม่อมห้ามในสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ฯ โดยในตอนแรกมีสะพานเป็นสะพานข้ามคลองก่อนที่จะเกิดการตัดถนนและถมคลอง สะพานจึงเปลี่ยนมาเป็นสี่แยกแทน
อาคารการประปานครหลวงเป็นอาคารทรงยุโรป โดยด้านหน้าที่เป็นอาคารมุมถนนนี้เป็นอาคารในผังกลม ที่ต่อขยายเชื่อมกับอาคารสี่เหลี่ยมผืนผ้าทั้งสองฝั่ง เบื้องหลังปรากฏเป็นหอเก็บน้ำประปาขนาดใหญ่ 2 หอ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งโบราณสถานสำคัญของกรุงเทพมหานคร ซึ่งในอดีตจัดเก็บน้ำประปาก่อนจะแจกจ่ายไปยังส่วนต่าง ๆ ของพระนคร
สำนักงานการประปานครหลวงแม้นศรีนี้ถูกใช้งานจนถึงราวปี 2529 ก่อนที่จะเริ่มทยอยย้ายไปยังบางเขนที่สร้างเสร็จในปี 2533 อาคารหลังนี้ก็หลุดจากการเป็นอาคารใช้งาน กลายเป็นอาคารที่ถูกทิ้งร้างมาอย่างยาวนาน ซึ่งก็มีความพยายามที่จะออกแบบพื้นที่ให้กลายเป็นพื้นที่สาธารณะของกรุงเทพอยู่เรื่อยมาแต่ยังไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก
.
เรียบเรียงโดยสุดโปรด by Bangkok Bank
