หากใครที่แวะไปยังพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครที่วังหน้า ที่บริเวณใกล้กับโรงราชรถหลาย ๆ คนอาจจะได้เห็นประติมากรรมอยู่ชิ้นหนึ่งที่เป็นรูปคนสองคนสู้กัน แต่มีอยู่หนึ่งคนที่ท่อนล่างมีลักษณะเหมือนจระเข้ พอให้เดาได้ว่าคงจะเป็นไกรทองกับชาละวัน แต่ทำไมถึงมีไกรทองกับชาละวันอยู่ที่นี่ล่ะ?
.
ประติมากรรมไกรทองกับชาละวันชิ้นนี้ เป็นผลงานการสร้างสรรค์ของประติมากรคนสำคัญอย่าง “พิมาน มูลประมุข” เจ้าของประติมากรรมชิ้นสำคัญอย่างอนุสาวรีย์ผู้พิทักษ์รับใช้ประชาชน หรือตำรวจอุ้มคนเจ็บที่กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของตำรวจไทยนั่นเอง
.
ผลงานชิ้นนี้สันนิษฐานกันว่าเป็นผลงานที่สร้างขึ้นในสมัยที่อาจารย์ธนิต อยู่โพธิ์ เป็นอธิบดีกรมศิลปากรนั้น ประดับไว้คู่กับเวทีสังคีตศาลาของกองการสังคีต ซึ่งในอดีตก็จะมีประติมากรรมหนุมานจับนางสุพรรณมัจฉาอยู่ด้วย เป็นฉากในวรรณคดีซึ่งก็สะท้อนกับแนวคิดของเวทีสังคีตศาลาไปพร้อม ๆ กัน
.
อย่างไรก็ดี นอกเหนือจากข้อสันนิษฐานที่ว่าสร้างในสมัยของอาจารย์ธนิต อยู่โพธิ์ ก็ยังมีเรื่องที่ว่าประติมากรรมนี้อาจจะสร้างขึ้นตั้งแต่งานฉลองรัฐธรรมนูญก่อนที่จะย้ายมาก็มีเหมือนกัน
.
ประติมากรรมชิ้นนี้ได้ตีความนิทานพื้นบ้านเรื่องไกรทองออกมาแตกต่างอยู่บ้างก็ตรงที่อาวุธของชาละวัน ที่ออกแบบขึ้นมาเป็นลักษณะของหินกะเทาะ ซึ่งเป็นเครื่องมือยุคก่อนประวัติศาสตร์ ตรงนี้อาจมองว่าเป็นการตีความว่าชาละวันเป็นสัตว์ เป็นจระเข้ที่มีชีวิตมายาวนาน จึงใช้อาวุธที่ไม่ได้ทันสมัย เป็นอาวุธอย่างเก่านั่นเอง
.
เรียบเรียงโดยสุดโปรด by Bangkok Bank
