ใครสายอาร์ตทอยต้องคุ้นชื่อ “ลาบูบู้” 
ตุ๊กตาหน้ากลม ตาโต เขี้ยวแหลม ปากกว้างสุดคิวท์ ที่กำลังเป็นเทรนด์แรงในตอนนี้
.
แต่รู้หรือไม่ว่า หลายคนแอบอ้างว่ามันดันไปละม้ายคล้าย “หน้ากาล” 
หรือ “เกียรติมุข” 
หน้าลายปูนปั้นสุดโบราณในศิลปะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
.
หน้ากาลคือใคร ?
“หน้ากาล” (Kala Face) หรือ “เกียรติมุข” (Kirtimukha) บางตำราก็เรียก สิงหมุข 
เป็นลวดลายปูนปั้นที่เรามักเห็นบนซุ้มโบราณสถาน โดยเฉพาะงานสมัยสุโขทัย 
จุดเด่นคือ ตาโตถลน คิ้วขมวด ปากกว้าง เขี้ยวแหลม ไม่มีปากล่าง ไม่มีลำตัวมีเพียง “หน้า” ที่ดุดันทรงพลัง!
.
ในคติศาสนาฮินดู “กาล” หมายถึง “เวลา” 
ผู้กลืนกินสรรพสิ่งทั้งจักรวาล หน้ากาลจึงถูกตีความเหมือนสัญลักษณ์แห่งความไม่เที่ยง ทุกสิ่งล้วนอยู่ภายใต้อำนาจของกาลเวลา
.
เรื่องเล่าที่แพร่หลายในคัมภีร์ฮินดูเล่าว่า วันหนึ่งพระศิวะทรงพิโรธจนเกิด ยักษ์หน้าสิงห์ ออกมาจากหว่างคิ้ว 
ยักษ์นั้นหิวจัดจนพระศิวะต้องสั่งให้กินร่างกายตนเอง จนเหลือเพียง “หัว” เท่านั้น
พระศิวะจึงประทานชื่อให้ว่า เกียรติมุข หรือ “หน้าอันมีเกียรติ” 
และมอบหน้าที่เป็นผู้เฝ้าทางเข้า เป็นสัญลักษณ์แห่งการคุ้มครองป้องกันสิ่งชั่วร้าย
.
การที่ หน้ากาล/เกียรติมุข ถูกสร้างไว้เหนือซุ้มประตูวิหารหรือโบราณสถาน หมายถึง “ผู้พิทักษ์” ที่คอยกันสิ่งอัปมงคลไม่ให้ผ่านเข้ามา 
เป็นทั้งศิลปะและคติธรรมที่อยู่คู่พุทธสถานและศาสนสถานมาช้านาน
.
แล้ว “ลาบูบู้” เหมือนหน้ากาลจริงไหม? ลองสังเกตสิ ทั้งคู่มี ตาโต 
ปากกว้าง 
เขี้ยวใหญ่ 
จนหลายคนอดคิดไม่ได้ว่า อาร์ตทอยสุดคิวท์ตัวนี้ อาจจะได้แรงบันดาลใจจากลายปูนปั้นโบราณ หรือเปล่านะ
แล้วคุณล่ะ คิดว่าหน้ากาลกับลาบูบู้…เหมือนกันจริงไหม? 
