พระวัชรสัตว์…ผู้ถือสายฟ้าแห่งปัญญา 
งานศิลป์สำริดล้ำค่าจากยุคลพบุรี สะท้อนพลังศรัทธาในสายตันตระ
.
พระวัชรสัตว์ 
พระโพธิสัตว์ผู้สง่างามในโลกแห่งพุทธศิลป์สายมหายาน-วัชรยาน ได้รับการสร้างขึ้นจาก “สำริด” อย่างวิจิตรบรรจง สูง 21.9 ซม. กว้าง 15 ซม. และขุดพบ ณ จังหวัดนครราชสีมา
.
พระองค์มีอายุราว 700-800 ปี อยู่ในช่วง พุทธศตวรรษที่ 18–19 ซึ่งตรงกับยุคทองของศิลปะลพบุรี หรือก็คือ ศิลปะแบบเขมรโบราณในประเทศไทย ที่ได้รับอิทธิพลจากราชสำนักของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 มหาราชแห่งอาณาจักรขอม 
.
องค์พระวัชรสัตว์มักปรากฏในท่วงท่าที่สงบแต่ทรงพลัง มีเพียง สองกร ทว่าแฝงไว้ด้วยความหมายล้ำลึก
พระหัตถ์ขวาถือ “วัชระ” (สายฟ้า) อยู่ระดับพระอุระ วัชระนี้เปรียบเสมือนเพชรและสายฟ้ารวมกัน มีพลังทำลายกิเลสทุกชนิด สะท้อน ปัญญาอันมั่นคงไม่ไหวเอน
พระหัตถ์ซ้ายถือ “วัชรฆัณฏา” (กระดิ่ง) พาดไว้บนพระโสณี — เครื่องหมายของ อุบายอันแยบยล ที่จะพาผู้ปฏิบัติไปสู่ปัญญาและหลุดพ้น
.
คู่วัชระ-กระดิ่งนี้เป็นสัญลักษณ์สำคัญในลัทธิวัชรยาน (ตันตระ) โดยวัชระคือ “ปัญญา” 
และกระดิ่งคือ “อุบาย” การรวมกันของสองสิ่งนี้เปรียบเสมือนการบรรลุธรรมอันสมบูรณ์ ซึ่งเป็นหัวใจของการปฏิบัติในพุทธศาสนานิกายมหายาน
.
องค์พระวัชรสัตว์นี้จึงไม่ใช่แค่รูปเคารพทางศาสนา หากแต่ยังเป็น “รหัสลับทางจิตวิญญาณ” ที่สะท้อนถึงปรัชญาอันลึกซึ้งของการหลุดพ้นในแบบของตันตระพุทธ
