สิ่งที่พบเห็นได้ทุกบ้าน ไม่ว่าบ้านจะสมัยใหม่แค่ไหนก็ตาม ของที่มีอยู่ทุกบ้านก็คือ ตั่ง ที่นั่งไม้ 
ที่ตกทอดมารุ่นสู่รุ่น เพราะเป็นที่นั่งแสนโปรดปรานของเหล่าคุณตา-คุณยาย 
.
ด้วยเนื้อไม้ที่แข็งแรง ทนทาน และมีขนาดใหญ่ ทำให้นั่งได้สะดวกสบาย สามารถรับน้ำหนักได้มาก ไว้ต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมเยือนบ้าน
.
ตั่ง ถือว่าเป็นเครื่องเรือนไทยอันเรียบง่ายแต่ทรงคุณค่า มีประวัติศาสตร์ย้อนไปไกลถึงสมัยอยุธยา เมื่อช่างหลวงได้รังสรรค์ม้านั่งไม้ขนาดกะทัดรัดนี้ ขึ้นเพื่อรับใช้ราชสำนัก ด้วยความเชื่อว่าผู้มีบรรดาศักดิ์สูงส่งไม่ควรนั่งราบกับพื้น ตั่ง จึงถือกำเนิดขึ้น เพื่อยกระดับทั้งร่างกายและฐานันดรของผู้นั่ง ตำนานเล่าขานว่า ไม้ที่ใช้ทำตั่งในยุคแรกนั้นต้องผ่านพิธีปลุกเสกจากพระอาจารย์ผู้ทรงภูมิ เพื่อเสริมความศักดิ์สิทธิ์และปกป้องคุ้มครองผู้ใช้งาน
.
ความเชื่อเกี่ยวกับตั่ง แผ่ขยายจากราชสำนักสู่บ้านเรือนของสามัญชน กลายเป็นเครื่องเรือนที่ขาดไม่ได้ในพิธีกรรมสำคัญ เช่น งานแต่งงาน 
ที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวต้องนั่งตั่งเพื่อรับพรจากผู้ใหญ่ ด้วยความเชื่อว่าจะช่วยยกระดับชีวิตคู่ให้มั่นคงและเจริญรุ่งเรือง หรือในพิธีขึ้นบ้านใหม่ 
ที่นิยมวางตั่งไว้หน้าบ้านเพื่อรองรับสิ่งศักดิ์สิทธิ์และความเป็นสิริมงคล 
.
ด้านประโยชน์ใช้สอย ตั่งมีความอเนกประสงค์อย่างน่าทึ่ง นอกจากใช้นั่งแล้ว ยังสามารถใช้เป็นโต๊ะวางของ แท่นพระพุทธรูป หรือแม้แต่เป็นที่นอนสำหรับเด็กเล็ก
.
วัสดุที่ใช้ทำตั่งมีความหลากหลายตามภูมิปัญญาท้องถิ่น ภาคเหนือนิยมใช้ไม้สัก ภาคอีสานใช้ไม้เต็ง ไม้แดง ภาคกลางใช้ไม้มะค่า ไม้ชิงชัน ส่วนภาคใต้นิยมใช้ไม้ตะเคียนทอง แต่ละชนิดล้วนมีคุณสมบัติเด่นทั้งด้านความแข็งแรงและความสวยงาม สะท้อนถึงความรู้ความเข้าใจในธรรมชาติของบรรพบุรุษไทย
