เสบียงหรืออาหารที่ใช้พกพาไปยังที่ต่าง ๆ ก็มีมากมายหลายอย่างต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม แต่ถ้าพูดถึงวัฒนธรรมในแถบบ้านเราแล้วล่ะก็ ข้าวกับน้ำพริกก็น่าจะเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกเสบียงที่คนในอดีตอาจจะพกไปกินยามทำไร่ทำนากัน
.
น้ำพริกสนามรบ หรือน้ำพริกสนาม เป็นอีกหนึ่งเสบียงที่มีความผูกพันกับชาวเพชรบูรณ์มาอย่างยาวนาน เป็นน้ำพริกที่นำเอาพวกพริก หอม กระเทียม มาโขลกกับปลาร้าสับ คั่วไฟอ่อน ๆ จนแห้งสนิท เป็นอีกกรรมวิธีการประกอบอาหารให้สามารถเก็บเอาไว้ได้นาน จึงเหมาะกับการใช้เป็นเสบียงในยามที่ต้องเดินทางไกล
.
แม้จะมีชื่อว่าน้ำพริกสนามรบ แต่ก็ไม่ได้เป็นเสบียงที่ใช้พกพาในยามสงครามเพียงอย่างเดียวเท่านั้น จากชื่อน้ำพริกสนามชี้ให้เห็นว่ามันมีความหลากหลายมากกว่านั้น เป็นน้ำพริกที่พกพาไปยังสถานการณ์อื่น ๆ ในภาคสนามอย่างการทำไร่ทำนาด้วย ซึ่งน้ำพริกที่ปรุงจากคนที่บ้านก็เปรียบเหมือนกับความรักและความห่วงใยที่ส่งพร้อมกับเสบียงอาหารนั้นไป
.
น้ำพริกนี้นับว่าเป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงภูมิปัญญาท้องถิ่นหลายอย่าง มีการใช้สมุนไพรอย่างข่าแก่ กระชาย ตะไคร้ ซอยละเอียดคั่วไปกับปลาร้าสับให้เกิดการดุลกันไม่ให้รสปลาร้าแรงเกินไป เกิดเป็นน้ำพริกที่มีทั้งรสนัวกลมกล่อมและเผ็ดร้อนจากสมุนไพรไปพร้อม ๆ กัน อีกทั้งการคั่วให้แห้งก็ยังลดกลิ่นของปลาร้าลงด้วย
.
สำหรับน้ำพริกสนามรบสูตรเพชรบูรณ์นี้ ในปี 2569 ก็ได้รับการคัดเลือกให้เป็นอาหารประจำจังหวัดเพชรบูรณ์ในโครงการ 1 จังหวัด 1 เมนูเชิดชูอาหารถิ่น ชี้ให้เห็นถึงคุณค่าของอาหารจานนี้ที่เป็นร่องรอยรสชาติแห่งความห่วงใยในเสบียงที่เดินทางมาจนถึงปัจจุบัน
.
เรียบเรียงโดยเพจสุดโปรด by Bangkok Bank
