เมื่อคราวที่คณะทูตสยามเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปยังลอนดอนตามภารกิจเจริญสัมพันธไมตรีในปีพ.ศ. 2400 นั้น คณะทูตสยามเองก็ได้ชื่นชมบ้านเมือง และเห็นอะไรหลาย ๆ อย่างที่คนอังกฤษทั่วไปไม่มีโอกาสได้ดู หนึ่งในนั้นก็คืองานพระราชพิธีอภิเษกสมรสในปี 2401 ระหว่างพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของสมเด็จพระนางเจ้าวิกตอเรีย กับเจ้าชายเฟรเดอริกวิลเฮล์ม ผู้ที่ต่อมาจะกลายเป็นจักรพรรดิเฟรเดอริกที่ 3 แห่งปรัสเซียเยอรมัน
.
ในจดหมายเหตุเรื่องทูตไทยไปอังกฤษ ซึ่งเขียนโดยหม่อมราโชทัย ผู้เป็นล่ามหลวงติดตามคณะทูตซึ่งนำโดยพระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชุ่ม บุนนาค) โดยเขียนบันทึกถึงเหตุการณ์ในระหว่างพระราชพิธีอภิเษกสมรสเอาไว้แบบย่อ ๆ พอเป็นสังเขป แต่ก็บันทึกพิธีการเอาไว้อยู่ละเอียดเหมือนกัน
.
งานพระราชพิธีอภิเษกสมรสในครั้งนั้น มีลักษณะระเบียบพิธีการที่ใกล้เคียงกับการแต่งงานทั่วไปของชาวตะวันตกที่สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน โดยเริ่มจากการที่เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พร้อมด้วยเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม นิโคเลาส์ คาร์ล มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย ได้เดินเข้าไปคุกเข่าไหว้พระ ก่อนที่พระครู (บาทหลวงผู้ทำพิธี) จะกล่าวถึงว่าจะมีใครคัดค้านการแต่งงานนี้หรือไม่ จากนั้นจึงถามทั้งสองพระองค์ว่าได้ทำบาปอะไรไว้ให้กล่าวสารภาพอย่าได้ปิดบัง ก่อนที่จะเข้าสู่ระเบียบการถามว่าจะรับเป็นสามี/ภรรยากันหรือไม่ มีการให้สัตย์ปฏิญาณ แล้วจึงสวมแหวน พระราชพิธีนี้เสร็จสิ้นในยามบ่าย
.
นอกจากนี้แล้ว หม่อมราโชทัยก็ยังบันทึกอีกด้วยว่าผู้ที่สามารถเข้ามาในพระราชพิธีดังกล่าวมีแต่พระญาติวงศ์กับเจ้าพนักงานและนักดนตรี ตลอดจนขุนนางผู้ใหญ่และภรรยาที่เป็นคนโปรดเท่านั้นจึงจะได้เข้ามาในพระราชพิธี ซึ่งคนทั่วไปที่เป็นขุนนางหรือเศรษฐีที่อยากจะมาดู แต่ให้จ่ายแพงแค่ไหนก็ไม่ได้เข้ามา นี่จึงเป็นโอกาสดี ๆ ที่คณะทูตสยามได้รับความไว้วางใจจากสมเด็จพระนางเจ้าวิกตอเรียให้มาร่วมพิธี และเป็นสักขีพยานต่อเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ในครั้งนั้นด้วย…
