หากจะกล่าวถึงเมืองที่มีการผสมผสานวัฒนธรรมหลากหลายไว้อย่างลงตัว กลั่นออกมาจนเป็นกลิ่นอายของตนเองอย่างมีเอกลักษณ์ “สุโขทัย” คงจะผุดขึ้นมาในความนึกคิดของหลายคนอย่างแน่นอน
ด้วยเหตุที่ว่าเป็นเมืองหลวงเก่า มีผู้คนจากหลายถิ่นเดินมาค้าขายและตั้งถิ่นฐาน จึงทำให้วิถีชีวิตซึ่งรวมถึงอาหารการกิน ก็ถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากทั่วทุกสารทิศด้วย
ซึ่งหนึ่งจานที่แสดงถึงการหล่อหลอมนี้ได้อย่างเด่นชัด ก็คือ “ข้าวเปิ๊บ”
ที่กล่าวเช่นนี้ เป็นเพราะว่า กรรมวิธีการทำ “ตัวแป้ง” ของข้าวเปิ๊บ ช่างละม้ายคล้ายคลึงกับ “ข้าวแคบ” อันเป็นของกินว่างของคนกลุ่มภาคเหนือตอนล่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดินแดนเมืองลับแล “อุตรดิตถ์”
วิธีที่ว่านี้ คือ การนำแป้งหมักมานึ่งบนผ้าขาวบางที่ขึงไว้บนปากหม้อ แตกต่างกันเล็กน้อยตรงที่ ข้าวแคบจะนำแป้งไปตากแดดต่อ ส่วนข้าวเปิ๊บจะใส่เครื่องพับแล้วราดด้วยน้ำซุปซี่โครงหมูรสเด็ด เติมหมูแดงและกากหมูเป็นอันพร้อมรับประทาน
และเมื่อคิดให้ดี เมนูข้าวเปิ๊บยังคล้ายกับอีกสามเมนูเส้นที่แพร่หลายของไทย อย่างก๋วยเตี๋ยว ขนมจีน และก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ
แต่ “ข้าวเปิ๊บ” ก็มีความพิเศษขึ้นมาอีกครั้ง คือ ใช้กรรมวิธีนึ่งแป้งคล้ายปากหม้อ แป้งที่ใช้คล้ายขนมจีน มีการกินกับน้ำซุปและหมูแดงคล้ายก๋วยเตี๋ยว
แอบกระซิบเล็กน้อยว่า ร้านชื่อดังที่เป็นต้นตำรับ คือ “ร้านข้าวเปิ๊บยายเครื่อง” อยู่ห่างจากอุทยานแห่งชาติศรีสัชนาลัยอีกสัก 20 กิโลเมตรเท่านั้น ดังนั้น ไปเที่ยวเมืองเก่าสุโขทัยครั้งหน้า ก็อย่าลืมแวะเวียนไปหาข้าวเปิ๊บทานกันได้
เกร็ดสุดท้ายที่น่าสนใจ คือ คำว่า “เปิ๊บ” หมายถึง “การพับ” ที่เป็นภาษาถิ่นล้านนา รวมกับคำว่าข้าว ก็คงจะหมายถึง (แป้ง)ข้าวที่พับ จนถึงชื่ออาหารก็ยังคงการผสมผสานวัฒนธรรมหลากหลาย สะท้อนตัวตนของสุโขทัยในทุกองค์ประกอบจริงๆ
References : เว็บไซต์มติชนและเว็บไซต์ krua.co
