วัดน้อยริมคลองบางกอกน้อยแห่งนี้ นับว่าเป็นอีกหนึ่งวัดเก่าแก่ที่มีประวัติมาอย่างยาวนาน ผู้คนอาจจะรู้จักวัดนี้ในฐานะของวัดที่ “สุนทรภู่” เรียนหนังสือ แต่ในขณะเดียวกันวัดแห่งนี้ก็ยังเกี่ยวข้องกับตำนานของ “ชีปะขาว” ผู้หนึ่งที่มีบันทึกเอาไว้ว่ามีอาคมแก่กล้า และติดตามคณะทูตไทยของโกษาปานไปยังเมืองฝรั่งเศสด้วย
.
วัดชีปะขาว หรือวัดศรีสุดาราม เป็นอีกหนึ่งวัดเก่าแก่ในย่านบางขุนนนท์ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา โดย “ชีปะขาว” นี้ มีประวัติบันทึกว่าหมายถึงชีปะขาวท่านหนึ่งที่เดินทางร่วมคณะทูตของโกษาปานไปยังฝรั่งเศส และได้แสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์เอาไว้หลายเรื่อง อย่างเช่นเรื่องที่ชีปะขาวได้ภาวนาจนเรือสามารถข้ามผ่านวังน้ำวนที่แหลมกู๊ดโฮป ข้ามมาถึงยังฝรั่งเศสได้
.
หลังจากสิ้นสุดกิจการทูตเมื่อคราวนั้น คณะทูตก็ได้เดินทางกลับมาถึงกรุงศรีอยุธยา ส่วนชีปะขาวก็ได้แยกย้ายลากันไป และเดินทางลงมายังบ้านของท่านที่คลองบางกอกน้อยและหายตัวไป ผู้คนจึงกลับมาเรียนแจ้งโกษาปาน โกษาปานจึงบริจาคทรัพย์ส่วนหนึ่งในการสร้างวัดขึ้นมาเพื่ออุทิศให้ชีปะขาวผู้นั้น
.
อย่างไรก็ดี นอกเหนือจากตำนานชีปะขาวดังกล่าวแล้ว พอล่วงเข้ามาในกรุงรัตนโกสินทร์ก็ปรากฏหลักฐานกล่าวถึงชัดเจนขึ้น โดยเป็นวัดที่สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ สมเด็จพระพี่นางในรัชกาลที่ 1 โปรดให้บูรณะขึ้นมาใหม่ วัดแห่งนี้จึงได้ชื่อว่าศรีสุดารามตามชื่อของสมเด็จพระพี่นางฯ นั่นเอง
.
ในโคลงนิราศสุพรรณของสุนทรภู่ เล่าเรื่องย้อนความหลังถึง “วัดปะขาว” ที่ครั้งหนึ่งสุนทรภู่เคยเล่าเรียนหนังสืออยู่เมื่อครั้งยังเยาว์วัย ความผูกพันในฐานะสถานที่ประสิทธิ์ประสาทความรู้ให้กับสุนทรภู่ ทำให้วัดแห่งนี้เป็นหนึ่งในวัดสำคัญในบางกอกน้อยที่ยังคงหลงเหลือร่องรอยของสุนทรภู่อยู่จนมาถึงปัจจุบัน
.
ภายในวัดมีอนุสรณ์ถึงสุนทรภู่หลายจุด ที่สำคัญก็คือในส่วนของอนุสาวรีย์สุนทรภู่เล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ริมคลอง เป็นรูปสุนทรภู่ในวัยเด็กนั่งถือกระดานชนวนอยู่ นอกจากนี้แล้วยังมีส่วนของเรือนไม้ หอวรรณคดีสุนทรภู่ ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์เล็ก ๆ ภายในจัดแสดงตู้พระธรรมลายรดน้ำ หุ่นขี้ผึ้ง และภาพวาดจากวรรณคดีเรื่องพระอภัยมณีจัดแสดงอยู่ภายใน
