“นางเลิ้ง” นับว่าเป็นอีกหนึ่งย่านความบันเทิงของไทยมาอย่างยาวนาน และเราสามารถเห็นความหลากหลายของละครและความบันเทิงของคนไทยในหลายยุคสมัยที่กระจุกกันอยู่ในชุมชนเดียว ตั้งแต่ความบันเทิงยุคเก่าอย่างดนตรีไทยและละครชาตรีผ่านปี่พาทย์บ้านเรืองนนท์และละครชาตรีของครูกัญญา ไปจนถึงความบันเทิงยุคใหม่อย่างสนามม้าและ “โรงภาพยนตร์”
.
อาคารไม้เก่าแก่หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากตลาดนางเลิ้งหลังนี้ เป็นที่ตั้งของหนึ่งในโรงภาพยนตร์ยุคแรกของไทยในชื่อ “โรงภาพยนตร์นางเลิ้ง” ไม่มีประวัติแน่ชัดว่าสร้างขึ้นในปีไหน แต่มีประวัติการฉายภาพยนตร์เป็นวันปฐมฤกษ์ในปี 2461 สมัยรัชกาลที่ 6 บริหารงานโดยบริษัทพยนต์พัฒนากร
โรงภาพยนตร์นางเลิ้งฉายมาตั้งแต่ภาพยนตร์ใบ้จนถึงยุคของภาพยนตร์เสียง ก่อนที่โรงภาพยนตร์แห่งนี้จะถูกขายกิจการให้กับบริษัท สหศีนิมา จำกัด พร้อมกับเปลี่ยนชื่อมาเป็น “ศาลาเฉลิมธานี” ในช่วงปีสมโภชรัตนโกสินทร์ครบ 150 ปี ซึ่งเป็นชุดโรงภาพยนตร์ชื่อเฉลิมเหมือนกันกับอีกหลายโรงภาพยนตร์ในเครือ
อย่างไรก็ดี สถานะของศาลาเฉลิมธานีนั้นเป็นโรงหนังเดี่ยวหรือโรงแบบสแตนด์อโลน ทำให้ในช่วงหนึ่งก็เสื่อมความนิยมลงไปจากการเข้ามาของยุคโทรทัศน์ที่กลายเป็นสิ่งบันเทิงภายในบ้าน กิจการของโรงหนังก็ค่อย ๆ ล้มเลิกไปทีละน้อยทีละแห่ง และโรงภาพยนตร์แบบมัลติเพล็กซ์ในศูนย์การค้าก็เริ่มเข้ามาทดแทนพื้นที่ของโรงภาพยนตร์สแตนด์อโลนเหล่านี้ไป
แม้ศาลาเฉลิมธานีจะปิดกิจการไปแล้วแต่ตัวอาคารก็ยังคงตั้งตระหง่านอยู่กลางย่านนางเลิ้งเรื่อยมา กระทั่งมีการพัฒนาพื้นที่และพยายามชุบชีวิตโรงหนังแห่งนี้ขึ้นมาใหม่ทั้งจากกรุงเทพมหานครและความร่วมมือจากหอภาพยนตร์ ที่จัดกิจกรรมที่ศาลาเฉลิมธานีเป็นครั้งคราว กลายเป็นการปลุกให้โรงหนังที่เคยตายไปแห่งนี้ให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งในยุคสมัยใหม่ที่ใครหลายคนหวนหาความทรงจำของอดีตกัน
.
เรียบเรียงโดยสุดโปรด by Bangkok Bank
