ฟ้อนม่านมุยเชียงตา 
เป็นการแสดงพื้นเมืองที่งดงามและทรงคุณค่าทางวัฒนธรรมของภาคเหนือ โดยเฉพาะในจังหวัดลำพูน ซึ่งมีรากฐานจากวัฒนธรรมล้านนาโบราณและได้รับแรงบันดาลใจจากวรรณกรรมท้องถิ่น และวิถีชีวิตที่เชื่อมโยงกับความศรัทธาทางพุทธศาสนา 
.
การฟ้อนนี้ โดดเด่นด้วยความอ่อนช้อยของท่วงท่า การแต่งกายที่หรูหราสง่างาม และจังหวะดนตรีที่นุ่มนวล
.
ความหมายของ “ม่านมุยเชียงตา” คำว่า “ม่าน”* หมายถึง ราชสำนักหรือผู้สูงศักดิ์ในอดีต “มุย” แปลว่า แสดง หรือเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวล ส่วน “เชียงตา” เป็นชื่อเมืองในอาณาจักรล้านนาโบราณ ที่ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของประเทศเมียนมา 
.
การฟ้อนม่านมุยเชียงตา จึงสื่อถึงการฟ้อนรำที่แสดงออกถึงความสง่างาม และความสูงศักดิ์ในราชสำนักล้านนา รวมถึงการแสดงความเคารพต่อเมืองเชียงตา ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของอิทธิพลทางวัฒนธรรมล้านนา
.
ฟ้อนม่านมุยเชียงตา ใช้ท่วงท่าที่อ่อนช้อย ประณีต และมีเอกลักษณ์ โดยมักแสดงในโอกาสสำคัญ เช่น พิธีกรรมทางศาสนา งานเฉลิมฉลอง หรือการต้อนรับบุคคลสำคัญ
ท่วงท่าการฟ้อน: มีการเคลื่อนไหวมือ แขน และศีรษะที่ประณีต สะท้อนถึงความเคารพและความอ่อนโยน
เครื่องแต่งกาย: นักฟ้อนจะสวมชุดพื้นเมืองล้านนาแบบดั้งเดิม ประกอบด้วยผ้าซิ่นลวดลายวิจิตร ผ้าสไบ และเครื่องประดับศีรษะที่เรียกว่า “ชฎาม่าน”
ดนตรีประกอบ: ใช้ดนตรีพื้นเมืองล้านนาที่มีจังหวะนุ่มนวลจากเครื่องดนตรี เช่น ซึง (เครื่องสาย), ปี่ และ กลองสะบัดชัย เพื่อสร้างบรรยากาศอันศักดิ์สิทธิ์และงดงาม
.
การฟ้อนม่านมุยเชียงตา ถือเป็นการแสดงที่สะท้อนถึงความเคารพและการเชื่อมโยงกับความศรัทธาในพระพุทธศาสนา ชาวล้านนาเชื่อว่า การฟ้อนนี้เป็นการบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์และขอพรให้เกิดความเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต อีกทั้งยังเป็นการแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษและการสืบสานวัฒนธรรมดั้งเดิม
.
ปัจจุบันฟ้อนม่านมุยเชียงตา ได้รับการส่งเสริมในฐานะส่วนหนึ่งของมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญของไทย โดยมีการจัดแสดงในงานเทศกาลใหญ่ของภาคเหนือ เช่น งานประเพณีสงกรานต์ งานลอยกระทง และงานถวายเทียนพรรษา การฟ้อนนี้ยังถูกนำมาประยุกต์ในการเรียนการสอน เพื่อให้เยาวชนได้เรียนรู้และสืบสานศิลปะการแสดงล้านนาให้คงอยู่ต่อไป
