เครื่องทองจากกรุปรางค์วัดราชบูรณะ 
ถือเป็นหนึ่งในสมบัติล้ำค่าที่สุดของประเทศไทย 
ซึ่งถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2490 ที่วัดราชบูรณะ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
.
กรุสมบัติแห่งนี้ประกอบด้วย 
เครื่องทองคำและวัตถุโบราณมากมายที่สะท้อนถึงความรุ่งเรืองของกรุงศรีอยุธยาในอดีต เครื่องทองเหล่านี้มีคุณค่าทั้งในด้านศิลปกรรม ประวัติศาสตร์ และความเชื่อทางศาสนา
.
วัดราชบูรณะ ถูกสร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) ในปี พ.ศ. 1967 เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระเชษฐาและพระอนุชา (พระราเมศวรและพระบรมราชาธิราชที่ 1) ที่ถูกปลงพระชนม์ในศึกชิงราชสมบัติภายในเครื่องปรางค์หลักของวัดได้ถูกใช้เป็นสถานที่ฝังสมบัติสำคัญของราชวงศ์และพระมหากษัตริย์อยุธยา
.
การค้นพบเครื่องทองในกรุปรางค์วัดราชบูรณะเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2490 
เมื่อนักขุดกรุได้นำสมบัติมูลค่ามหาศาลออกมาขาย จนทำให้เกิดการตรวจสอบจากทางการและสถาบันต่าง ๆ ทำให้ทรัพย์สินส่วนหนึ่งถูกนำมาจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร 
.
เครื่องทองจากกรุวัดราชบูรณะ ประกอบด้วยวัตถุหลากหลายประเภท ทั้งเครื่องประดับเช่น มงกุฎ 
พาหุรัด กรองคอ สร้อยคอ
และเครื่องรางต่าง ๆ ลวดลายของเครื่องทองเหล่านี้มักถูกตกแต่งด้วยเทคนิคการฝังอัญมณี 
เช่น ทับทิม ไพลิน บุษราคัม และมรกต การสร้างสรรค์ลวดลายละเอียดประณีตนี้ สะท้อนถึงฝีมือช่างทองในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่ถือเป็นยุคทองของศิลปะและวัฒนธรรม
.
หนึ่งในชิ้นที่โดดเด่นที่สุดคือ พระมหามงกุฎทองคำ ที่ทำด้วยทองคำล้วนและประดับด้วยอัญมณีสีสดใส เชื่อว่าเป็นของพระมหากษัตริย์อยุธยา อีกทั้งยังมี ตลับพระธรรม ที่มีลวดลายงดงามใช้ในการเก็บพระธรรมคำสอน ซึ่งแสดงถึงความสำคัญของศาสนาในชีวิตของราชวงศ์อยุธยา
.
เครื่องทองจากกรุปรางค์วัดราชบูรณะ ไม่ได้มีเพียงความงดงามทางศิลปะ แต่ยังมีคุณค่าทางจิตวิญญาณด้วย เชื่อกันว่าวัตถุเหล่านี้ ถูกสร้างขึ้นเพื่อถวายเป็นพุทธบูชาและใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา 
บางส่วนอาจใช้เป็นของกำนัลหรือเครื่องราชบรรณาการระหว่างราชวงศ์ เครื่องทองเหล่านี้ยังสะท้อนถึงคติความเชื่อเรื่องอำนาจและบารมีของพระมหากษัตริย์ ที่ถือเป็นผู้ปกป้องศาสนาและประชาชน
.
การค้นพบเครื่องทองจากกรุปรางค์วัดราชบูรณะ เป็นหลักฐานที่สำคัญของประวัติศาสตร์ไทยในยุคกรุงศรีอยุธยา มันช่วยให้เราเข้าใจถึงความมั่งคั่งและความรุ่งเรืองทางศิลปะ วัฒนธรรม และศาสนาของอาณาจักรอยุธยา นอกจากนี้เครื่องทองยังสะท้อนถึงเทคนิคการทำทองและการฝังอัญมณีที่ช่างไทยพัฒนาขึ้นในสมัยนั้น
