ชาร์ก๋วยเตี๋ยว จากอาหารแรงงานสู่เมนูขึ้นชื่อในมาเลเซียและสิงคโปร์

ชาร์ก๋วยเตี๋ยว หรือฉ่าก๋วยเตี๋ยว (炒粿条) เมนูก๋วยเตี๋ยวผัดซึ่งเป็นที่นิยมในแถบสิงคโปร์ มาเลเซีย หน้าตาคล้ายกับผัดซีอิ๊วบ้านเราแต่ต่างตรงที่กรรมวิธีการปรุงและเครื่องต่างๆ
.
ชาร์ก๋วยเตี๋ยวมาจากภาษาจีนฮกเกี้ยน ชาร์ (炒) หมายถึงการผัดในกระทะ ก๋วยเตี๋ยว (粿条) หมายถึงเส้นบะหมี่แบนๆ ที่ทำจากข้าว
.
แม้ว่าชาร์ก๋วยเตี๋ยวจะเป็นชื่อในภาษาจีนฮกเกี้ยน แต่เดิมทีชาร์ก๋วยเตี๋ยวเป็นอาหารจากเมืองแต้จิ๋ว หรือเฉาโจว ในมณฑลกวางตุ้ง ชาร์ก๋วยเตี๋ยวเป็นเมนูสำหรับแรงงาน เพราะเป็นเมนูง่ายๆ ไม่ยุ่งยาก แค่ผัดเส้นกับมันหมูและซีอิ๊วดำ เรียกได้เป็นเป็นเมนูให้พลังงานสูงในราคาถูก
.
สมัยช่วงสงคราม คนนิยมใช้มันสำปะหลังปรุงอาหารเพราะราคาถูกกว่า หลายร้านจึงนิยมนำมาใช้ทำเส้นบะหมี่ ทำให้เส้นบะหมี่ในสมัยนั้นมีสีแดง ก่อนที่ต่อมาใช้เส้นหมี่ข้าวสาลีสีเหลืองแทน
.
แต่ด้วยความที่มันค่อนข้างจะเป็นเมนูที่มีแต่ไขมัน รสเข้มข้น ไม่ค่อยดีต่อสุขภาพ ในสิงคโปร์จึงมีการปรับปรุงให้ดีต่อสุขภาพมากขึ้นด้วยการใส่ผักมากขึ้น เปลี่ยนจากการใช้มันหมูมาเป็นน้ำมันพืช ใส่ถั่วงอกเพื่อเพิ่มความสดชื่น กรุบกรอบ มีการใส่ใส้กรอก และโปรตีนต่างๆ เข้าไป
.
ชาร์ก๋วยเตี๋ยวถือว่าเป็นเมนซิกเนเจอร์ของทั้งปีนังและสิงคโปร์ แต่ในเวอร์ชั่นของปีนังจะเบากว่า และไม่หวานเท่าสิงคโปร์
.
เรื่องความอร่อยของทั้งสองที่นั้นเรียกได้ว่าอร่อยคนละแบบ ใครชอบแบบไหนก็กินแบบนั้น แต่หัวใจสำคัญของความอร่อยของเมนูนี้คือการควบคุมไฟเพื่อให้ได้กลิ่นคั่วกระทะที่หอมอันเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับเมนูชาร์ก๋วยเตี๋ยวนั่นเอง…
.
อ้างอิง:
https://www.nlb.gov.sg/main/article-detail..