แต่ไม่ใช่อย่างนั้นเลย คำว่า “หมาน้อย” ที่อยู่ในชื่ออาหารจานนี้มาจากสมุนไพรชนิดหนึ่งที่ขึ้นทั่วไปในภาคอีสาน ที่คนเรียกกันว่า “เครือหมาน้อย” (บางท้องถิ่นอาจจะเรียกว่า กรุงเขมาหรือหมอน้อย)
เครือหมาน้อยเป็นสมุนไพรที่มีลักษณะขนปุกปุย เวลาสัมผัสให้ความรู้สึกนิ่มเหมือนกับสัมผัสขนของน้องหมา จึงทำให้มีการตั้งชื่อว่า “หมาน้อย” นั่นเอง
โดยเจ้าสมุนไพรนี้ก็มีสรรพคุณพิเศษช่วยแก้ร้อนในได้ดี ช่วยลดน้ำตาลในเลือด ลดไขมัน และมีใยอาหารสูงด้วย
ความพิเศษอีกประการของเครือหมาน้อย คือ ส่วนประกอบที่เป็น “สารเพคติน” สูงถึงร้อยละ 30 ซึ่งเจ้าสารนี้เป็นชนิดเดียวกันกับที่อยู่ในวุ้นพุ้งทะลายหรือวุ้นแมงลักด้วย
คนอีสานจึงนำคุณสมบัตินี้มาทำอาหาร ผ่านการกรองน้ำที่คั้นแล้วของใบเครือหมาน้อย มาผสมกับเครื่องลาบรสเด็ด ทั้งตะไคร้ หัวหอม ข้าวคั่ว ใบหอม ผักชีหั่น ปลาป่น เนื้อปลาต้มสุก ลงผสมกัน แล้วปรุงรสให้ได้ถูกปาก
เมื่อปล่อยทิ้งไว้ ก็จะจับตัวกันเป็นก้อนคล้ายเจลลี่ แต่มีรสชาติแซ่บเหมือนลาบ อร่อยจนต้องซู๊ดน้ำลายเข้าปากกันทีเดียว
