ไอเดียการกินเนื้อฮิปโปแทนเนื้อวัวเริ่มในศตวรรษที่ 20 เพราะสหรัฐอเมริกาประสบกับภาวะขาดแคลนเนื้อวัวอย่างมากจากการอพยพเข้าประเทศทำให้จำนวนประชากรในแต่ละเมืองเพิ่มมากขึ้น รวมถึงระบบการเลี้ยงสัตว์ที่ยังไม่ได้พัฒนาเป็นการเลี้ยงแบบปล่อยให้หากินตามทุ่งหญ้า ทำให้ผลผลิตเนื้อวัวไม่พอกับความต้องการบริโภคที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ
.
ตอนนั้นเอง ชายสองคนนามว่าเฟรเดอริค รัสเซลล์ เบิร์นแฮม (Frederick Russell Burnham) และฟริทซ์ ดูแคน (Fritz Duquesne) ได้นำเสนอให้กินเนื้อฮิปโปแทนเนื้อวัวเสียเลยสิ
.
แต่ก่อนจะไปเล่าเรื่องฮิปโป ประวัติความเป็นมาของทั้งคู่ก็น่าสนใจไม่น้อยเพราะทั้งสองคนไม่ใช่มิตรสหายแต่เคยเป็นศัตรูกันต่างหาก! ซึ่งช่วงนั้นเป็นยุคล่าอาณานิคมของอังกฤษและแอฟริกา โดยเบิร์นแฮมเป็นคนจากฝั่งอังกฤษและดูแคนเป็นคนจากฝั่งแอฟริกา ซึ่งทั้งคู่ได้รับคำสั่งให้ฆ่ากันเอง แต่พวกเขาไม่ได้ทำตามคำสั่ง และหลายปีต่อมาได้ร่วมมือกันสนับสนุนการนำเข้าเนื้อฮิปโปแทนเนื้อวัว
.
มีหลายคนตั้งคำถามว่าแล้วทำไมต้องเป็นเนื้อฮิปโป? ซึ่งเบิร์นแฮมก็ได้ตอบกลับว่า ‘แล้วทำไมจะเป็นเนื้อฮิปโปไม่ได้ละ?’ เพราะเขามองว่าในเมื่อชาวยุโรปสามารถนำเข้าวัว แกะ เป็ดไก่ และหมูเข้ามายังสหรัฐอเมริกาได้ รวมถึงนกกระจอกเทศจากแคลิฟอร์เนีย และอูฐจากแอฟริกาก็สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมของอเมริกาได้ดี สัตว์อย่างฮิปโปก็สามารถทำได้เช่นเดียวกัน
.
เหตุผลของเบิร์นแฮมน่าสนใจและดึงดูดบรรดาผู้มีชื่อเสียงมากมาย รวมถึง William Newton Irwin นักวิจัยที่กล่าวว่าเหตุผลเดียวที่คนอเมริกันไม่ยอมกินเนื้อฮิปโปเป็นเพราะ ‘ไม่เคยมีใครบอกพวกเขาว่านี่เป็นเรื่องที่เหมาะสม’ และฮิปโปยังถูกมองว่าเป็นสัตว์ขี้โมโห และดุร้ายอีกด้วย
.
อย่างไรก็ตาม การกินเนื้อฮิปโปยังได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกสภาลุยเซียนาอย่างโรเบิร์ต เอฟ. บรูซซาร์ด (Robert F. Broussard) เขามองว่าประโยชน์ในการนำเข้าฮิปโปไม่ใช่แค่เรื่องการแก้ไขปัญหาขาดแคลนอาหาร แต่ฮิปโปยังสามารถช่วยกำจัดพืชผักที่เป็นเอเลี่ยนสปีชีส์ทำลายระบบนิเวศได้
.
เรื่องนี้ไปถึงขั้นออกเป็นเสนอร่างกฎหมายชื่อ H.R.23261 หรือ Hippo Bill ในปี 1910 เพื่อจัดสรรเงินจำนวน 250,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ ในการนำเข้าสัตว์ที่มีประโยชน์ (รวมถึงฮิปโป) เข้ามายังสหรัฐอเมริกาฯ และเป็นที่โด่งดังจนถึงขั้นนิตยสาร New York Times เรียกสิ่งนี้ว่า ‘เบคอนแห่งทะเลสาป’ เพื่ออธิบายถึงรสชาติของฮิปโป
.
ท้ายที่สุด การนำเสนอร่างกฎหมายนี้ไม่เป็นผลสำเร็จ เนื่องจากการพัฒนาระบบปศุสัตว์ที่ดีขึ้น มีการเพิ่มพื้นที่เลี้ยงสัตว์ เช่น การระบายน้ำออกในพื้นที่ชุ่มน้ำเพื่อให้เหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์กินหญ้า ปัญหาขาดแคลนเนื้อวัวจึงถูกแก้ไขไปโดยปริยาย
.
พอเขียนมาถึงตรงนี้ก็อดคิดไม่ได้ว่าถ้าร่างกฎหมายนี้สำเร็จ เราคงได้กินสเต็กเนื้อฮิปโปแทนเนื้อวัวไปแล้ว
