ไข่ต้มทอดจนผิวด้านนอกกรอบราดซอสรสหวานเค็มรสอร่อย นับว่าเป็นอีกหนึ่งจานโปรดของใครหลายคน ซึ่งเจ้าเมนูไข่นาม “ไข่ลูกเขย” นี้ ก็นับว่าเป็นอีกหนึ่งจานปริศนาที่ไม่มีความเป็นมาแน่ชัด แต่ก็มีเรื่องเล่าหนึ่งที่ถูกเผยแพร่และเชื่อมโยงกับอาหารจานนี้เรื่อยมา
.
ที่มาของชื่อ “ไข่ลูกเขย” ผูกเข้ากับเรื่องเล่าของลูกเขยแม่ยายที่มีอยู่หลายสำนวน แต่สำนวนที่แพร่หลายที่สุดในอินเทอร์เน็ต ก็จะเป็นเรื่องราวในช่วงหน้าสะเดา คือเป็นช่วงที่มีสะเดาเยอะ และแม่ยายก็ได้นำสะเดาเหล่านั้นมาทำเป็น “สะเดาน้ำปลาหวาน” กินคู่กับปลาย่าง อย่างไรก็ดีเจ้าลูกเขยคนนี้เป็นคนที่ไม่ชอบกินปลา ก็เลยสรรหาอย่างอื่นมากินคู่กับน้ำปลาหวานนี้แทน ซึ่งก็ไปคว้าเอาไข่ต้มมากิน แต่ยังรู้สึกว่าอร่อยไม่พอ ก็เลยเอาไข่ไปทอด เกิดเป็นไข่ลูกเขยขึ้นมา
.
นอกเหนือจากสำหรับข้างต้นที่แพร่หลายแล้วก็ยังมีสำนวนอื่น ๆ อีกซึ่งสำนวนอื่น ๆ จะเล่าไปในแง่ของการลองเชิงกันระหว่างลูกเขยกับพ่อตาแม่ยายมากกว่า
.
ในเรื่องของความเป็นจริงนั้น แน่นอนว่าเราอาจจะไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ยืนยันชัดเจนเกี่ยวกับต้นกำเนิดของอาหารชนิดนี้ แต่ก็อาจจะมีเค้าเรื่องจริงที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเล่าสำนวนแรกเหมือนกัน เพราะในส่วนของน้ำปลาหวานไข่ลูกเขย มันก็อย่างเดียวกันกับน้ำปลาหวานในสะเดาน้ำปลาหวาน จึงมีความเป็นไปได้ว่าอาจจะมีการดัดแปลงกันออกมาจนกลายเป็นไข่ลูกเขยก็มี แต่เรื่องที่ว่ามันจะชื่อไข่ลูกเขยเพราะลูกเขยคิดเหมือนในเรื่องเล่าหรือไม่ ก็ไม่อาจจะฟันธงได้ชัดเจน…
