ชื่อของ “ขาหมูเยอรมัน” นับว่าเป็นอีกหนึ่งอาหารเยอรมันที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักเป็นอย่างมากในหมู่คนไทยไม่น้อยเหมือนกัน และในบางครั้ง มันก็เป็นอาหารหรูหราสำหรับใครหลายคนที่ราคาก็ไม่ได้ถูกสำหรับคนไทยธรรมดา แต่รู้ไหมว่าในขณะที่ปัจจุบันนี้ขาหมูเยอรมันกลายเป็นอาหารหรูในสังคมไทย ครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์มันเคยเป็นอาหารแห่งชนชั้นที่แบ่งไว้เป็น “อาหารไพร่” ในเยอรมัน?
.
อาหารไพร่ (Peasant food) เป็นคำศัพท์ที่ถูกใช้เรียกอาหารที่ทำเพื่อบริโภคในหมู่ชนชั้นแรงงานและชาวนา เป็นอาหารที่เรียกได้ว่าเป็นเศษเหลือที่คนไม่ต้องการ ซึ่งในส่วนของขาหมูนี้ ก็นับว่าเป็นส่วนของหมูที่ไม่ได้รับความนิยมเท่ากับเนื้อดี ๆ ส่วนอื่น เพราะมากไปด้วยคอลลาเจน เอ็นเยอะ เนื้อก็เหนียว จะกินแต่ละทีก็ต้องเคี่ยวเป็นเวลานาน ๆ ซึ่งชาวบ้านจะนำส่วนของขาหมูมาอบมาตุ๋นอยู่หลายชั่วโมงเพื่อให้มันนุ่มและกินได้ง่ายขึ้น
.
ความเชื่องช้าของการทำขาหมูเยอรมัน ก็ได้ทำให้มันเป็นอาหารที่รสชาติอร่อย นุ่มจนแทบจะหลุดจากกระดูก และถ้าอบก็จะได้หนังกรอบ ๆ อร่อย ๆ มา พอนานวันเข้า ขาหมูเยอรมันก็หลุดจากสถานะของอาหารไพร่ กลายมาเป็นอาหารธรรมดาที่ใคร ๆ ก็กินได้กินอร่อย โดยนิยมเสิร์ฟในโรงเบียร์ช่วงศตวรรษที่ 19 และยิ่งยกระดับขึ้นอีกในช่วงเทศกาลอ็อกโทเบอร์เฟสต์หรือเทศกาลเบียร์ในแคว้นบาวาเรีย ประเทศเยอรมนีนั่นเอง
.
ความนิยมของเทศกาลเบียร์ได้พาให้ขาหมูเยอรมันกลายเป็นอีกหนึ่งอาหารชื่อดังจากเยอรมันที่ส่งออกชื่อเสียงไปยังทั่วโลก ที่ไทยเองก็เหมือนกันที่ได้รับเอาขาหมูเยอรมันเข้ามา และได้รับความนิยมในยุคหลัง ด้วยความที่ต้องใช้เวลานานในการทำ ประกอบกับการใช้หมูที่หลายครั้งก็เป็นหมูนำเข้า ทำให้มูลค่าของขาหมูเยอรมันสูงขึ้นและกลายเป็นอาหารที่ดูหรูหราในวัฒนธรรมไทยได้ด้วย และไม่ได้เป็นอาหารไพร่อีกต่อไป
