“ถ่ายรูปถ่ายวิดีโอได้นะคะ” พนักงานบอกกับผู้เขียนและมิตรสหายที่นั่งรอพนักงานทำเจ้าเครื่องจิ้ม “กัวคาโมเล” มาให้ในร้านอาหารเม็กซิกันแห่งหนึ่งในย่านสุขุมวิท แต่ด้วยความที่เราไม่ได้เสพติดการทำคอนเทนต์ขนาดนั้นจึงเพิกเฉยต่อพนักงานและปล่อยให้ทำกัวคาโมเลไปในขณะที่ผู้เขียนกับมิตรสหายสนทนากัน (ถ้าหากคุณพนักงานคนนั้นอ่านอยู่ต้องขออภัยด้วยที่เมินกัน) แต่ใด ๆ ก็คือนั่นเป็นครั้งแรกที่เราได้ลิ้มรสกัวคาโมเล ซึ่งก็นับว่าเป็นอะไรที่เอร็ดอร่อยมากเอาตอร์ติยาร์ชิปมาจิ้ม ๆ โกย ๆ กิน กัวคาโมเลนับว่าเป็นอีกหนึ่งอาหารที่ขึ้นชื่อมาก ๆ ของเม็กซิโกที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานอีกชนิดหนึ่งด้วยเหมือนกัน
ถ้าจะพูดถึงกัวคาโมเลก็คงต้องเท้าความถึงวัตถุดิบหลักอย่างอะโวคาโด ซึ่งเราเคยนำเสนอในเพจไปแล้วครั้งหนึ่ง โดยอะโวคาโดนี้มีหลักฐานการค้นพบในเม็กซิโกที่เก่าแก่เกือบหมื่นปีเลยทีเดียว แต่แน่นอนว่ามันยากที่จะรู้ได้ว่าชาวแอซเท็กริเริ่มที่จะบดอะโวคาโดและเอามาเป็นเครื่องจิ้มตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ถ้าเอาที่มีหลักฐานการค้นพบแบบแน่นอนในเชิงประจักษ์ ก็พบว่ามีบันทึกเอาไว้โดยนักสำรวจชาวอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 17 ซึ่งบันทึกเอาไว้ว่าพบเห็นชนพื้นเมืองนำอะโวคาโดมาบดเละ ๆ ผสมกับน้ำตาลและมะนาวกินกัน ซึ่งนี่น่าจะเป็นบันทึกการพบเห็นกัวคาโมเลอย่างเป็นทางการที่เก่าที่สุดเท่าที่ปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน โดยชื่อกัวคาโมเลนี้ก็มีที่มาจากภาษานาวัตล์ที่พูดกันในหมู่ชนพื้นเมืองของเม็กซิโกด้วย
การนำเอากัวคาโมเลมากินคูกับตอร์ติยาร์ชิป น่าจะเป็นอะไรที่ใหม่ เพราะว่าเจ้าตัวตอร์ติยาร์ชิปนี้ก็ไม่ได้เก่าแก่มากมายถึงยุคแอซเท็กแต่อย่างใด หากแต่เกิดมาในศตวรรษที่ 20 จากการคิดค้นนาโชของอิกญาซีโอ อนายา การ์เซีย ที่ได้เอาแป้งตอร์ติยาร์มาตัดเป็นชิ้นสามเหลี่ยมแล้วทอดกรอบ ก่อนที่จะมีการผลิตและเป็นที่นิยมขีดสุดในทางฝั่งอเมริกา อาหารสองอย่างจากเม็กซิโกนี้จึงถูกเอามาผสมรวมกันขึ้นมา
.
#จานโปรด#เม็กซิโก#อะโวคาโด#กัวคาโมเล#BBL#BangkokBank#ธนาคารกรุงเทพ
