กะเหรี่ยง เป็นกลุ่มชนเผ่าที่เราคุ้นเคยกันดีในประเทศไทย พวกเขาอพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในประเทศไทยเมื่อประมาณ 200 ปีที่แล้ว และปัจจุบันถือว่าเป็นกลุ่มชนเผ่าที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศไทย 
.
โดยมีถิ่นที่อยู่อาศัยกระจายอยู่ทั้งในพื้นที่ภูเขาสูงและพื้นที่ราบ 
กะเหรี่ยงในประเทศไทยแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มหลัก ได้แก่ กะเหรี่ยงสะกอ (หรือที่เรียกว่าปกากะญอ) กะเหรี่ยงโปว์ กะเหรี่ยงปะโอ และกะเหรี่ยงบะเว
.
การแต่งกายและผ้าทอของกะเหรี่ยงมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ โดยเฉพาะในกลุ่มกะเหรี่ยงโปว์และกะเหรี่ยงสะกอ 
ผู้หญิงกะเหรี่ยงเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นชนเผ่าที่มีทักษะในการทอผ้าอย่างเชี่ยวชาญ โดยเริ่มฝึกฝนตั้งแต่อายุประมาณ 10 ปี พวกเธอมักทอเสื้อผ้าเพื่อใช้สวมใส่ในชีวิตประจำวัน รวมถึงทอเพื่อใช้ในงานพิธีสำคัญต่าง ๆ เช่น งานแต่งงานและงานประเพณี 
.
ผ้าทอกะเหรี่ยง มีลักษณะเป็นผ้าทอหน้าแคบ โดยใช้เครื่องมือทอแบบห้างหลังหรือกี่เอว การทอผ้าจะถูกกำหนดตามความต้องการใช้งานตั้งแต่เริ่มต้น เช่น ผ้าทอสำหรับเสื้อ ผ้าทอสำหรับซิ่น ผ้าทอสำหรับโพกศีรษะ หรือผ้าทอสำหรับทำย่าม เป็นต้น
.
ลวดลายบนผืนผ้าของกะเหรี่ยงมีเอกลักษณ์เฉพาะ 
ที่สะท้อนถึงตัวตนและวัฒนธรรมของชนเผ่า ลวดลายเหล่านี้มักได้แรงบันดาลใจจากธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมรอบตัว เช่น พืชพรรณ 
ดอกไม้ 
ต้นไม้ สัตว์ และเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ ยังมีการถ่ายทอดลวดลายจากประเพณีและคตินิยมของชนเผ่าลงบนผืนผ้า โดยใช้เทคนิคการทอที่หลากหลาย เช่น การจก การทอยกดอก การมัดหมี่ และการปักประดับตกแต่งด้วยลูกเดือย
.
ลวดลายดั้งเดิมบนผ้าทอกะเหรี่ยง ถูกสืบทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษหลายชั่วอายุคน 
โดยลวดลายที่พบได้บ่อย เช่น ลายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ลายดอกไม้ ลายเส้นตรง และลายกากบาท ชื่อลวดลายเหล่านี้อาจไม่มีชื่อหรือความหมายในภาษาไทย เพราะเป็นชื่อเรียกดั้งเดิมของชนเผ่ากะเหรี่ยงแต่ละท้องถิ่นที่ถูกถ่ายทอดต่อกันมา แต่ด้วยเอกลักษณ์เฉพาะของลวดลายเหล่านี้ เมื่อเราเห็นผ้าทอเหล่านี้ ก็สามารถรับรู้ได้ทันทีว่านี่คือผ้าทอของชนเผ่ากะเหรี่ยง
