ผ้าปาเต๊ะ เป็นผ้าพิมพ์ลายที่มีประวัติความเป็นมายาวนานในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในภาคใต้ของประเทศไทย มีต้นกำเนิดมาจากการผสมผสานวัฒนธรรมระหว่างชาวมลายู อินโดนีเซีย และจีน
.
“ผ้าถุง” คือ คำที่ชาวภาคใต้ใช้สำหรับเรียก ผ้าปาเต๊ะ หรือ ผ้าบาติก จะนิยมสวมโดยเพศหญิง 
โดยวัยอายุกลางคนและวัยสูงอายุจะนิยมสวมมากที่สุด และถ้าครอบครัวไหนมีลูกสาวก็จะมีการสอนสวม “ผ้าถุง” กัน เปรียบเสมือนเป็นประเพณีการแต่งกายไปโดยปริยาย
.
ผ้าปาเต๊ะมีลักษณะเด่น คือ ลวดลายสีสันสดใสที่เกิดจากการพิมพ์ด้วยเทคนิคการเขียนเทียน 
หรือบาติก (Batik) ซึ่งเป็นศิลปะการทำลวดลายบนผ้าด้วยการใช้เทียนปิดกั้นสีในบางส่วนแล้วย้อมทับ 
.
ในประเทศไทย 
ผ้าปาเต๊ะได้รับความนิยมอย่างมากในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เช่น ปัตตานี ยะลา นราธิวาส และบางส่วนของจังหวัดสงขลา โดยดั้งเดิมใช้เป็นผ้านุ่งของสตรีมุสลิม ต่อมาได้แพร่หลายไปยังกลุ่มคนไทยพุทธและนักท่องเที่ยว ลวดลายของผ้าปาเต๊ะมักเป็นลายดอกไม้ 
ใบไม้ 
สัตว์ หรือลายเรขาคณิต ซึ่งสะท้อนถึงความเชื่อและวิถีชีวิตของผู้คนในท้องถิ่น
.
ผ้าปาเต๊ะ มีประโยชน์หลากหลาย นอกจากใช้นุ่งเป็นผ้าถุงแล้ว ยังนำมาตัดเย็บเป็นเสื้อผ้า กระเป๋า ผ้าคลุมไหล่ และเอกลักษณ์เฉพาะตัวทำให้ผ้าปาเต๊ะเป็นที่นิยมทั้งในกลุ่มคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว
.
ผ้าปาเต๊ะ ได้รับการส่งเสริมให้เป็นผลิตภัณฑ์ที่สำคัญของภาคใต้ มีการพัฒนาคุณภาพผ้า เทคนิคการพิมพ์ลาย และการออกแบบลวดลายให้ทันสมัยมากขึ้น นอกจากนี้ ยังมีการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมผ่านการสาธิตการทำผ้าปาเต๊ะ และการจัดจำหน่ายในแหล่งท่องเที่ยวต่าง ๆ
.
ปัจจุบัน ผ้าปาเต๊ะไม่เพียงแต่เป็นเครื่องแต่งกายท้องถิ่นเท่านั้น แต่ยังได้รับความนิยมในฐานะแฟชั่นร่วมสมัย มีการนำไปประยุกต์ใช้ในงานออกแบบเสื้อผ้าแฟชั่น เครื่องประดับ และของตกแต่งบ้านในรูปแบบต่าง ๆ ทำให้ผ้าปาเต๊ะกลายเป็นสัญลักษณ์ของความงาม และวัฒนธรรมภาคใต้ที่เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศและในระดับนานาชาติ
