“ข้าวผัด” นับว่าเป็นวัฒนธรรมสุดยูนีคของชาวเอเชียที่ปรากฏให้เห็นมากมายและถูกพัฒนาปรับเปลี่ยนกลายเป็นสูตรของแต่ละประเทศไป ซึ่งในวันนี้จะมาขอนำเสนอข้าวผัดอย่างอินโดนาม “นาซิโกเร็ง” ซึ่งรัฐบาลอินโดฯ ถึงกับตั้งให้เป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติเลยทีเดียว
.
นาซิโกเร็งนับว่าเป็นข้าวผัดที่พบเห็นได้ทั่วไปในภูมิภาคนูซันตาราซึ่งเป็นดินแดนของกลุ่มวัฒนธรรมมลายู ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรไม่ว่าจะเป็นอินโดนีเซีย สิงคโปร์ บรูไน รวมไปถึงแหลมมลายู และทางตอนใต้ของไทยก็พบเห็นนาซิโกเร็งเหมือนกันลามไปจนถึงศรีลังกา ซูรินาเม และเนเธอร์แลนด์
กล่าวกันว่านาซิโกเร็งเป็นอาหารที่เดินทางเข้าสู่นูซันตาราผ่านชาวจีนผู้นำเอาวัฒนธรรมการผัดด้วยกะทะวอค โดยอินโดนีเซียได้พัฒนาซอสปรุงรสสูตรพิเศษจากซอสถั่วเหลืองของจีนโดยการใส่น้ำตาลโตนดเข้าไป แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นนาซิโกเร็งเดินทางเข้ามายังอินโดนีเซียเมื่อไหร่นั้นก็ยากที่จะทราบ เพราะชาวจีนเริ่มเดินทางมาค้าขายยังดินแดนแถบนี้ตั้งแต่สมัยศรีวิชัยเป็นต้นมา ในขณะเดียวกันก็มีทฤษฎีอีกกระแสหนึ่งสันนิษฐานว่ามันอาจจะพัฒนามาจากอาหารอาหรับอย่าง “พิลาฟ” ซึ่งเป็นหนึ่งในเมนูที่ไทยเราคุ้นหูกับชื่อว่า “ข้าวหุงปรุงอย่างเทศ” ก็เป็นไปได้เหมือนกัน
.
ความนิยมของนาซิโกเร็งเป็นที่เลื่องลือไปทั่วอินโดนีเซีย มีการผัดกับเนื้อหลายอย่าง ตลอดจนบางครั้งก็มีการกินคู่กับเครื่องเคียงอย่างน้ำพริกซัมบัล กรือโป๊ะอินโดฯ อาจาด หอมเจียว เป็นต้น โดยความนิยมของนาซิโกเร็งไม่ได้นิยมแค่เฉพาะกับคนในท้องถิ่นเท่านั้น แม้แต่เจ้าอาณานิคมอย่างเนเธอร์แลนด์เองก็ยังรับเอาไปอยู่ในสำรับกับข้าวกับปลาดัตช์ที่มีอิทธิพลจากอาหารอินโดนีเซียอย่างมาก ตลอดจนเป็นอีกหนึ่งอาหารแห่งความภาคภูมิใจของอืนโดนีเซียที่ถูกนำไปโชว์ในเวิร์ดแฟร์ด้วย ก่อนที่ในปี 2018 จะมีการยกย่องให้เป็นอาหารประจำชาติเคียงคู่กับอาหารดัง ๆ จานอื่นอย่างสะเต๊ะ และสลัดกาโดกาโด เป็นต้น
.
อ้างอิง:
https://www.thejakartapost.com/…/tracing-history-of…
https://historia.id/…/pesona-nasi-goreng-P0mrK/page/1
