ล่าเตียง สำรับโบราณเครื่องเคียงกับข้าวพระราชนิพนธ์กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานในรัชกาลที่ 2 ตามบทกลอนที่ว่า…
“ล่าเตียงคิดเตียงน้อง นอนเตียงทองทำเมืองบน
ลดหลั่นชั้นชอบกล ยลอยากนิทรคิดแนบนอน”
.
โดยล่าเตียงนั้นมีลักษณะเป็นตารางร่างแห ทำจากไข่ ห่อไส้ด้วยเนื้อกุ้งและวัตถุดิบอื่น ๆ ขนาดพอดีคำ ถือเป็นอาหารโบราณที่หาทานได้ยากและชื่อแปลก ซึ่งต้องใช้ความพิถีพิถัน ความปราณีตในการทำอย่างมาก โดยเหตุผลที่ชื่อว่าล่าเตียงก็เพราะรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมคล้ายกับเตียง ซึ่งเกิดจากการนำไข่เป็ดมาสะบัดไปมาให้เป็นเส้นขวางตัดกันไปมา จนมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมคล้ายกับเตียงนอนนั่นเอง
.
และเมื่อพูดถึงล่าเตียงก็จะไม่พูดถึง ‘หรุ่ม’ สำรับโบราณที่มีบทกลอนต่อจากล่าเตียงมิได้ โดยเหตุที่ถูกกล่าวถึงบ่อยครั้งเป็นเพราะหน้าตาละม้ายคล้ายกันจนเป็นที่ถกเถียงว่าความต่างระหว่างทั้งสองคืออะไรกันแน่ แต่วิธีแยกที่ง่ายที่สุดคือหรุ่มจะห่อด้วยไข่บาง ๆ ไม่เป็นตารางเหมือนล่าเตียง ในพระราชนิพนธ์ได้กล่าวถึงหรุ่มไว้ว่า…
“เห็นหรุ่มรุมทรวงเศร้า รุ่มรุ่มเร้าคือไฟฟอน
เจ็บไกลในอาวรณ์ ร้อนรุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง”
.
โดยทั้งล่าเตียงและหรุ่ม มีหลักฐานปรากฎขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 1 โดยในหมายกำหนดการฉลองวัดพระศรีรัตนศาสดาราม” มีการทำอาหารเลี้ยงพระภิกษุและมีชื่อหรุ่มและหน้าเตียง (คาดว่าเป็นล่าเตียง) เป็นหนึ่งในอาหารจัดเลี้ยงด้วย
.
ต่อมาใน “ตำรากับเข้า” ของหม่อมซ่มจีน (ราชานุประพันธ์) ปรากฎอาหารชื่อว่าลอดเตียงและรุม
.
และในตำราที่คนไทยคุ้นหูกันดีอย่าง ‘ตำราแม่ครัวหัวป่าก์’ ก็มีปรากฎคำว่าล่าเตียงพร้อมวิธีการทำอยู่ด้วย
.
เรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งสำรับโบราณที่น่าสนใจและอยู่คู่ประวัติศาสตร์ชาติไทยมายาวนานเสียจริง
อ้างอิง:
https://cheewajit.com/healthy-food/diy-tips/161420.html
