วัฒนธรรมการกินเนื้อดิบของมนุษย์นั้นปรากฏหลักฐานให้เห็นอย่างแพร่หลายในหลากหลายวัฒนธรรมไม่ว่าจะเป็นซาชิมิของทางญี่ปุ่น สเต็กทาร์ทาร์ของฝรั่งเศส หรือซอยจุ๊ของบ้านเรา โดยในวันนี้เราจะมาเล่าถึงอาหารดิบสัญชาติอิตาเลียนกันกับ การ์ปัชโช (Carpaccio)
.
การ์ปัชโชเป็นอาหารประเภทเนื้อดิบ โดยทำมาจากเนื้อหรือปลาเอามาแล่บาง ๆ แล้วกินคู่กับเลม่อน, น้ำมันมะกอก, ชีส, หรือทรัฟเฟิล กินเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยก่อนอาหารมื้อหลัก โดยในระยะหลังก็มีการพัฒนาให้มีเครื่องเคียงอย่างอื่นมาประกอบด้วย เช่นผลไม้บางชนิด เป็นต้น
.
สำหรับประวัติของการ์ปัชโชนั้นถูกคิดค้นขึ้นมาครั้งแรกในปี 1963 โดย จูเซ็ปเป้ กาปริอานี เจ้าของบาร์ชื่อ แฮร์รี่ ในเวนิส เพื่อเสิร์ฟให้กับเคาน์เตสชาวเวนิสอย่าง อามิเลีย นานี โมเซนีโก ซึ่งถูกหมอกำชับมาว่าให้รับประทานอาหารดิบ โดยดัดแปลงมาจากอาหารอิตาเลียนที่มีหน้าตาคล้ายกับสเต็กทาร์ทาร์ของฝรั่งเศส สำหรับชื่อ “การ์ปัชโช” นี้ ได้มาจากชื่อของจิตรกรชาวอิตาเลียนสมัยเรเนสซองส์นาม วิตตอเร่ การ์ปัชโช ซึ่งมีจัดนิทรรศการศิลปะเกี่ยวกับเขาอยู่ในเวนิสขณะนั้น และด้วยสีแดงของเนื้อดิบนั้นละม้ายกับสีแดงที่การ์ปัชโชชอบใช้ กาปริอานีจึงหยิบเอาชื่อนั้นมาตั้งเป็นชื่ออาหารจานใหม่ของเขา ซอยจุ๊จิตรกรในที่นี้จึงหมายถึงซอยจุ๊ชื่อจิตรกร ไม่ได้เอาจิตรกรที่ไหนมาทำซอยจุ๊แต่อย่างใด
.
เรื่องราวของ การ์ปัชโช นับว่าเป็นเพียงเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับหนึ่งในวัฒนธรรมอาหารดิบของมนุษย์ที่ปรากฏให้เห็นอยู่หลากหลายมุมโลก อย่างไรก็ดี เนื้อดิบก็ยังคงปรากฏโทษให้เห็นอยู่หลายข้อ ซึ่งเนื้อดิบอาจจะอร่อยสำหรับคนหลาย ๆ คนแต่ก็จำเป็นต้องรักษาสุขภาพด้วย รับประทานแต่น้อย และหมั่นรับประทานของที่มีประโยชน์เพื่อสุขภาพด้วย~~
.
อ้างอิง:
https://www.cipriani.com/us/carpaccio
https://toscanaslc.com/blog/crazy-about-carpaccio/
