“ในงานละมีอาหารดี ๆ ทั้งเนื้อย่างเกาหลีฮอดหัวเป็ดทาบี ผลไม้บ่มีแต่บักมี่ ย่อนบักมี่ยางมันติด…. มืออีหลี”
.
ช่วงนี้เห็นแต่เพลง “แม่ใหญ่สีบ่มักบักมี่” อยู่เต็มว่อนอินเทอร์เน็ต ซึ่งในเนื้อเพลงก็เล่าถึงเหตุการณ์มากมาย หนึ่งในนั้นก็คือการพูดถึงอาหารเช่น ผัดหมี่ ข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง กะหรี่ปั๊บ ไปจนถึงบักมี่หรือขนุนในชื่อเพลง เป็นต้น แต่ทั้งนี้ ชื่ออาหารต่าง ๆ ที่ปรากฎอยู่ในเพลงนี้ มีอยู่ชื่อหนึ่งที่น่าสนใจ นั่นก็คือชื่อ “หัวเป็ดทาบี”
.
คนอีสานน่าจะมีการเลี้ยงเป็ดกันมาอย่างยาวนาน มีทั้งเลี้ยงเพื่อไข่และเลี้ยงเพื่อเนื้อ แต่ทั้งนี้ในส่วนของเป็ดเนื้อก็ไม่ได้มีบันทึกชัดเจนมาเริ่มเลี้ยงกันมาเมื่อไหร่ ที่ผู้เขียนเคยเห็นก็มีเป็นพวกเป็ดเทศ เป็ดบาร์บารี ไปจนถึงเป็ดกบินทร์บุรีที่มีการเลี้ยงกันอย่างแพร่หลายในครัวเรือนของคนอีสานปัจจุบัน
.
หัวเป็ดทาบี เป็นหนึ่งในอาหารที่เกิดขึ้นจากการบริโภคเนื้อเป็ด ด้วยเป็นการใช้เนื้อทุกส่วนของเป็ดให้เกิดประโยชน์ ซึ่งคำว่า “ทาบี” ในที่นี้หมายถึงการ “ทาดี” ก็คือการเอาดีวัวไปทาหัวเป็ดก่อนที่จะนำไปย่างไฟ ได้รสชาติขมจากดีวัวหน่อย ๆ นิยมกินเป็นกับแกล้มคู่กับเหล้า
.
หัวเป็ดทาบี เป็นอาหารที่ทำกินในครัวเรือนกันเป็นส่วนมาก เพราะเป็ดหนึ่งตัวก็มีแค่หัวเดียว ทำให้ถูกนำมาทำเป็นของกินเล่นเพื่อให้ได้ใช้ประโยชน์สูงสุด แต่คิดว่าถ้าไปร้านอาหารอีสานที่ขายเป็ดโดยเฉพาะน่าจะมีโอกาสได้กินเหมือนกัน
