ใครเลยจะรู้ว่าวัดใกล้ ๆ ปากคลองตลาดแห่งนี้จะมีหอเก็บอัฐิกระดูกชาวญี่ปุ่นในไทยซ่อนตัวอยู่ด้วย
เป็นเวลานานหลายร้อยปีที่ไทยกับญี่ปุ่นมีความสัมพันธ์กันไม่ว่าจะในแง่ของการทูตก็ดี หรือผู้คนก็ดี ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกันมาตั้งแต่สมัยอยุธยาที่มีขุนนางชาวญี่ปุ่นอย่างยามาดะ นางามาสะ หรือออกญาเสนาภิมุขในสมัยพระเจ้าทรงธรรม รวมไปถึงหมู่บ้านญี่ปุ่นที่เป็นชุมชนชาวคริสต์ที่อพยพจากญี่ปุ่นมายังอยุธยา
.
นอกจากในอยุธยาแล้ว ในสมัยรัตนโกสินทร์ก็ยังคงมีร่องรอยญี่ปุ่นเหลืออยู่บ้าง โดยมีจำนวนมากขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่มีการเปิดประเทศสู่สากลมากที่สุด ทำให้มีพ่อค้าและบริษัทต่าง ๆ จากญี่ปุ่นเริ่มหลั่งไหลเข้ามาทำธุรกิจในไทย
.
แม้แต่ในวัดเองก็ยังมีการผสมผสานของไทยกับญี่ปุ่นอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเป็นบานประตูประดับมุกศิลปะญี่ปุ่นที่วัดราชประดิษฐฯ หรือในวัดราชบูรณะอันเป็นที่ตั้งของสุสานญี่ปุ่น วัดราชบูรณะเป็นหนึ่งในวัดสำคัญที่ในราชธานีของไทยต้องมีอันประกอบด้วยมหาธาตุ วัดราชบูรณะ และวัดราชประดิษฐาน โดยวัดราชบูรณะของกรุงเทพฯ มีอีกชื่อหนึ่งว่าวัดเลียบ ซึ่งต่อมาเป็นที่ตั้งของโรงงานไฟฟ้าของไทยซึ่งมีชื่อเล่นว่าโรงไฟฟ้าวัดเลียบ
.
ภายในวัดเลียบมีที่ตั้งของสุสานญี่ปุ่นซึ่งถูกสร้างขึ้นในปี 2475 โดยสุสานแห่งนี้เป็นหอเก็บกระดูกชาวญี่ปุ่นที่เสียชีวิตในประเทศไทย มีตั้งแต่นักธุรกิจยันแรงงาน โดยอัฐิชาวญี่ปุ่นชุดแรกเป็นอัฐิของผู้หญิงที่ประกอบอาชีพคารายุกิซัง
.
นอกจากนี้ตัวสถาปัตยกรรมของสุสานแห่งนี้เลียนแบบมาจากวัดคินคะคุจิในเมืองเกียวโต ภายในสุสานญี่ปุ่นแห่งนี้มีพระจำพรรษาด้วยโดยเป็นพระจากญี่ปุ่นที่จะมีการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนมาจำพรรษาที่นี่ทุก ๆ 3 ปี และภายในยังประดิษฐานพระพุทธรูปที่อัญเชิญมาจากเมืองนาโกย่า ประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย
