ใครที่เป็นคนกรุงเทพรุ่นเก่าปีลึก หรือเป็นคนกรุงรุ่นใหม่ที่ใส่ใจในความเก่า ชื่อของ “สุนทราภรณ์” น่าจะเป็นอีกชื่อหนึ่งที่หลาย ๆ คนรู้จัก วงเพลงไทยสากลวงแรกนี้ มีหัวหน้าวงคนสำคัญคือ “ครูเอื้อ สุนทรสนาน” ที่ได้รับการยกย่องจากยูเนสโกให้เป็นบุคคลสำคัญของโลกด้วย
.
อนุสรณ์ของครูเอื้อมีอยู่มากมายเต็มไปหมด หนึ่งในนั้นก็คือที่สวนลุมพินีแห่งนี้ แต่ทำไมต้องที่ที่สวนลุมฯล่ะ? คำตอบก็อยู่ที่ด้านหลังของอนุสาวรีย์ครูเอื้อนั่นก็คือ “ลุมพินีสถาน”
.
ลุมพินีสถาน เป็นหนึ่งในอาคารประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในสวนลุมพินี เดิมทีที่แห่งนี้เป็นที่รู้จักในฐานะของ “โรงเต้นลีลาศ” ซึ่งเคยคึกคักในกรุงเทพยุค 50-60 เป็นสถานที่ที่ทันสมัยมาก ๆ ในอดีตที่มาพร้อมกับเอกลักษณ์ของการที่เวทีแห่งนี้สามารถหมุนได้ด้วยระบบไฮดรอลิกส์
.
วงสุนทราภรณ์ เคยมีโอกาสมาบรรเลงเพลงขับกล่อมผู้คนในรายการลีลาศให้ประชาชนเข้ามาร่วมกิจกรรมสัปดาห์ละครั้ง ทำให้ภาพของวงสุนทราภรณ์ เชื่อมโยงเข้ากับสถานที่แห่งนี้ได้เป็นอย่างดี ทว่าเมื่อความนิยมของการลีลาศเริ่มหายไป ลุมพินีสถานก็ปิดตัวลง กระทั่งได้มีการรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา พร้อมกับปลุกชีวิตของลุมพินีสถานแห่งนี้ให้ใช้เป็นสถานที่จัดกิจกรรมเหมือนเดิม
.
สำหรับในส่วนของอนุสาวรีย์ครูเอื้อที่สวนลุมพินีนี้ ทราบว่าเป็นโครงการเมื่อครั้งที่นายสมัคร สุนทรเวช เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพราวปี 2544-2545 ซึ่งได้รับการสมทบทุนจากกลุ่มแฟนคลับสุนทราภรณ์ เกิดเป็นอนุสาวรีย์ครูเอื้อที่ทำจากโลหะผสมขนาด 1 เท่าครึ่งของตัวจริง ยืนถือคันชักและไวโอลินอยู่ที่ลุมพินีสถาน เพื่อเป็นการระลึกถึงอัจฉริยะนักดนตรีผู้นี้ให้คงอยู่คู่กับลุมพินีสถานไปอีกยาวนาน
