ภายใน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร 
นอกจากพระพุทธรูปศิลปะทวารวดีที่เราคุ้นตาแล้ว ยังมีสิ่งที่สะกดสายตาผู้ชมได้อย่างน่าประหลาดใจ
.
“ศีรษะอสูร” หรือที่หลายคนเรียกกันว่า “ยักษ์” 
ศีรษะอสูรนี้ทำจาก ดินเผา (Terracotta) ขุดพบที่ วัดพระงาม จังหวัดนครปฐม ซึ่งเป็นศูนย์กลางสำคัญของอาณาจักรทวารวดี (พุทธศตวรรษที่ 11–16 หรือราวคริสต์ศตวรรษที่ 6–11) 
.
ศีรษะยักษ์ ชิ้นนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพียงเพื่อความสวยงาม แต่เชื่อกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของ ประติมากรรมทวารบาล ผู้เฝ้าประตูศาสนสถาน ไม่ว่าจะเป็นเจดีย์ วิหาร หรือโบสถ์ ทำหน้าที่ “คุ้มครอง” 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์จากสิ่งชั่วร้าย ทั้งในโลกที่มองเห็นและโลกที่เรามองไม่เห็น 
.
ลักษณะของประติมากรรมทวารวดีมีความโดดเด่นชัดเจน 
ดวงตาโปนเล็กน้อย
จมูกกลมโต
ริมฝีปากหนาอวบอิ่ม
ใบหน้าทรงกลมแบบแป้น
ทั้งหมดนี้สะท้อนถึง “ชีวิต” และ “ความเป็นจริง” ของผู้คนในยุคนั้นได้อย่างมีชีวิตชีวา 
.
ความงามของศีรษะอสูรชิ้นนี้เป็น “สัญลักษณ์แห่งพลังศักดิ์สิทธิ์” 
ที่เชื่อมโยงกับความเชื่อ ความศรัทธา และวิถีชีวิตของผู้คนในอาณาจักรทวารวดี
