วัดแม่นางปลื้ม วัดริมน้ำกับเรื่องเล่าติดฝนของสมเด็จพระนเรศวร

ถ้าพูดถึงวัดดัง ๆ ในอยุธยา แน่นอนว่าคนส่วนใหญ่อาจจะนึกถึงเพียงแค่การท่องเที่ยวเฉพาะในส่วนของเกาะเมืองเป็นหลัก แต่ในขณะเดียวกันนั้น กลุ่มวัดรอบนอกเกาะเมืองเองก็มีวัดที่เด่น ๆ อยู๋ด้วยกันอีกหลายวัดไม่ว่าจะเป็นวัดหน้าพระเมรุ วัดไชยวัฒนาราม ไปจนถึง “วัดแม่นางปลื้ม”

วัดแม่นางปลื้มเป็นวัดเก่าแก่ริมแม่น้ำ โดยเล่ากันว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเกียรติแก่หญิงคนหนึ่งชื่อว่านางปลื้ม ซึ่งเป็นชาวบ้านในละแวกนี้ โดยสามารถที่มีวัดอุทิศให้นางปลื้มโดยเฉพาะนั้น ก็เล่ากันว่าหญิงคนนี้มีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับสมเด็จพระนเรศวรด้วย

เรื่องมีอยู่ว่าในคืนที่ฝนตกหนักวันหนึ่ง สมเด็จพระนเรศวรที่พายเรือประพาสมาพระองค์เดียวได้แวะไปยังกระท่อมของนางปลื้มเพื่อขอหลบฝน แน่นอนว่าในอดีตนั้น ชาวบ้านทั่วไปไม่มีทางที่จะรู้จักหน้าตาของกษัตริย์ นางปลื้มก็เหมือนกัน เธอไม่ทราบว่าชายผู้นี้คือสมเด็จพระนเรศวร และก็ได้เชื้อเชิญให้ขึ้นมาหลบฝน ซึ่งก็มีเรื่องเล่าไปอีกว่าสมเด็จพระนเรศวรนั้นทรงตรัสเสียงดัง นางปลื้มก็เลยเอ็ดพระองค์ไป มิหนำซ้ำพระองค์ก็โปรดจะเสวยน้ำจัณฑ์ ซึ่งเป็นวันพระพอดี นางปลื้มก็เลยว่าจะให้ดื่มแต่อย่าเอาไปบอกใคร เพราะกลัวพระเจ้าแผ่นดินจะรู้เข้า ซึ่งสมเด็จพระนเรศวรก็ทรงได้รับการต้อนรับ

จากนางปลื้มเป็นอย่างดี ครั้นรุ่งขึ้นก็โปรดฯ ให้คนมาเชิญนางปลื้มไปจัดเลี้ยงให้ในวัง

เรื่องราวของนางปลื้มได้ถูกเล่าต่อ ๆ กันเรื่อยมา จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ยังไม่ได้ชี้ชัดแต่ก็นับว่าเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวที่ถูกเล่าขานต่อกันมาจนกลายเป็นคติชนวิทยาท้องถิ่นไปเสียแล้ว…