กรรเจียกจอน หรือ จอนหู 
เป็นเครื่องประดับหูที่มีลักษณะเป็นกระหนก 
ใช้ตกแต่งร่วมกับศิราภรณ์ เช่น มงกุฎ, ชฎา 
หรือ รัดเกล้า เพื่อเพิ่มความสง่างามให้แก่บุคคลที่สวมใส่
.
โดยเฉพาะในราชสำนักไทยในสมัยโบราณ เมื่อใช้ประกอบกับเครื่องประดับอื่น ๆ จะช่วยเสริมให้บุคคลนั้นดูสง่าและมีเกียรติยศยิ่งขึ้น 
.
แต่เดิม จอนหู ถูกทำจากดอกไม้สดที่ร้อยเป็นพวงหรือช่อดอกไม้ที่พริ้วไสวอยู่ข้างหู 
โดยการตกแต่งนี้มีลักษณะเป็นการสะท้อนถึงความงามธรรมชาติ และสุนทรียศาสตร์ของวัฒนธรรมไทยในสมัยอยุธยา โดยในภาพจิตรกรรมจากยุคนั้นมักจะเห็นการใช้ดอกไม้สดนี้ เป็นการตกแต่งใบหูให้ดูงดงามและมีชีวิตชีวา
.
ประวัติความเป็นมาของ “กรรเจียกจอน” สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ได้ทรงกล่าวถึงการพัฒนาของกรรเจียกจอนในพระนิพนธ์ถึง หม่อมเจ้าพิไลเลขา ดิสกุล โดยกล่าวว่า กรรเจียกจอน ได้พัฒนามาจาก พวงอุบะดอกไม้สด ที่ห้อยลงมาข้างหู เพื่อใช้เป็นเครื่องประดับที่สื่อถึงความงามและศักดิ์ศรีของผู้สวมใส่
.
เครื่องประดับนี้ไม่เพียงแค่สวยงาม แต่ยังสะท้อนถึงความละเอียดอ่อนของวัฒนธรรมไทย และเป็นสัญลักษณ์ของความงามในแบบไทยโบราณที่มีความหรูหราและมีความหมายลึกซึ้งตามภูมิปัญญาของคนไทยในอดีต 
