“เคบายา” ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกทางวัฒนธรรมร่วมของประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 5 ประเทศ 
ได้แก่ ไทย บรูไนฯ อินโดนีเซีย มาเลเซีย และสิงคโปร์
.
“เคบายา” (Kebaya) เป็นเสื้อครึ่งตัวที่เปิดด้านหน้า ตัดเย็บจากผ้าบางหลากสีสัน พร้อมการปักฉลุลวดลายอันประณีตงดงาม
ถือเป็นภาพจำของผู้หญิงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มายาวนานหลายศตวรรษ โดยเฉพาะในคาบสมุทรมลายูและหมู่เกาะอินโดนีเซีย รวมถึงภาคใต้ของไทย ที่เคบายาได้รับความนิยมอย่างยิ่งในโอกาสสำคัญตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ความหลากหลายของรูปแบบและการผสมผสานลวดลายที่พัฒนาขึ้นในแต่ละพื้นที่ ทำให้เคบายากลายเป็นแฟชั่นที่สะท้อนเสน่ห์เหนือกาลเวลา
.
เคบายา ถือกำเนิดขึ้นในศตวรรษที่ 15 ภายใต้ยุคอาณาจักรมัชปาหิต ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน เสื้อชนิดนี้ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลามที่แพร่หลายในภูมิภาค ทำให้สตรีเปลี่ยนจากการสวม “เกิมเบ็น” (Kemben) หรือผ้าพันลำตัว มาเป็นเสื้อคลุมยาวหลวมที่ช่วยปกปิดร่างกาย ลักษณะดังกล่าวได้รับแรงบันดาลใจจากเสื้อคลุมในตะวันออกกลาง คำว่า “เคบายา” เองอาจมีรากศัพท์มาจาก “กาบา” (Qaba) ในภาษาอาหรับ ซึ่งหมายถึงเสื้อผ้า
.
ในภาคใต้ของไทย เคบายาได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมมลายูและกลุ่มชาวเปอรานากัน หรือ “บาบ๋า-ย่าหยา” (Baba-Nyonya) ซึ่งเป็นการผสมผสานวัฒนธรรมจีนโพ้นทะเลและมลายู เคบายาเปอรานากัน (Kebaya Peranakan) มีลักษณะเฉพาะ เช่น การปักฉลุลายลูกไม้ละเอียดงดงามที่สะท้อนความเชื่อแบบจีน อาทิ ลวดลายดอกไม้ 
ผีเสื้อ 
และมังกร 
ในจังหวัดภูเก็ตของไทย เคบายายังมีรูปแบบที่หลากหลาย เช่น
เคบายาลินดา (Kebaya Renda): ตัดเย็บจากผ้าป่านรูเบียลายดอก ประดับด้วยลูกไม้และเครื่องประดับ
เคบายาบีกู (Kebaya Biku): มีการปักฉลุลายเล็ก ๆ ที่สาบเสื้อและชายเสื้อ
เคบายาซูเลม (Kebaya Sulam):ใช้เทคนิคปักฉลุลายที่ซับซ้อนและสีสันสดใส
.
แม้ในปัจจุบันเคบายาจะไม่ใช่ชุดที่ใช้ในชีวิตประจำวัน แต่ยังคงมีบทบาทในงานสำคัญ เช่น งานแต่งงาน พิธีทางศาสนา งานเทศกาล และงานสังสรรค์ต่าง ๆ 
นอกจากนี้ เคบายายังเป็นสัญลักษณ์ที่สะท้อนความงามและเอกลักษณ์ของผู้หญิงในหลายประเทศของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
.
เคบายาจึงไม่ได้เป็นเพียงเสื้อผ้า แต่ยังเป็นสะพานที่เชื่อมโยงวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และศิลปะการตัดเย็บที่ละเอียดประณีต ซึ่งยังคงความงดงามและมนตร์เสน่ห์เหนือกาลเวลา
