เมื่อช่วงวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ที่ผ่านมา ผู้เขียนได้มีโอกาสเดินทางไปชมงานแห่พระตายที่วัดแม่พระลูกประคำ หรือที่รู้จักกันในนามของวัดกาลหว่าร์มา วันนี้จึงจะขอเขียนถึงเรื่องราวของวัดกาลหว่าร์ให้ได้อ่านกันสักหน่อย
วัดกาลหว่าร์ เป็นโบสถ์คาทอลิกที่ตั้งอยู่ในชุมชนตลาดน้อย โดยโบสถ์หลังปัจจุบันเป็นโบสถ์หลังที่สาม และมีอายุไม่น้อยกว่า 130 ปี เลยทีเดียว ซึ่งเดิมเป็นพื้นที่ของชาวคริสตังโปรตุเกสที่อพยพมาจากกรุงศรีอยุธยาพร้อมกับนำเอา “แม่พระลูกประคำ” และ “พระตาย” ลงมาด้วยโดยเดิมตั้งถิ่นฐานอยู่ที่กุฎีจีนตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรี กระทั่งเมื่อเข้าสู่่สมัยรัชกาลที่ 1 พระองค์ก็ทรงโปรดให้บาทหลวงชาวฝรั่งเศสมาปกครองแทน ซึ่งทำให้หมู่คริสตังโปรตุเกสกลุ่มหนึ่งไม่ยอมรับและปลีกตัวออกมาตั้งเป็นชุมชนขนาดเล็ก ๆ ซึ่งใช้ชื่อว่า “ค่ายแม่พระลูกประคำ” ก่อนที่จะได้รับพระราชทานที่ดินสำหรับสร้างวัดอย่างเป็นทางการขึ้นมาเป็นโบสถ์หลังแรก และมีชื่อว่า “กาลหว่าร์” ซึ่งเป็นชื่อยอดเขาที่พระเยซูถูกตรึงกางเขน
ต่อมาเมื่อชาวโปรตุเกสค่อย ๆ แยกย้ายออกไปจากตลาดน้อย และเหล่าชาวจีนที่เข้ามาตั้งรกรากกันมากขึ้นทำให้เกิดการสร้างโบสถ์หลังที่ 2 มาแทนโบสถ์หลังเดิม โดยศาสนิกหลักของโบสถ์ก็เปลี่ยนจากชาวโปรตุเกสมาเป็นชาวจีนแทน และมีชื่อใหม่ว่าวัดแม่พระลูกประคำ ก่อนที่โบสถ์จะทรุดโทรมลงไปอีกและมีการบูรณะครั้งใหม่ขึ้นเป็นโบสถ์หลังปัจจุบันด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค ตามผนังมีประติมากรรมนักบุญและรูป 14 ภาคอยู่รายรอบ
ในทุกวันฉลองวัด ทางโบสถ์จะนำเอาแม่พระรูปประคำมาแห่ ส่วนในคืนศักดิ์สิทธิ์จะมีการนำเอารูปพระตายมาแห่ สำหรับใครที่อยากจะมาชมสมบัติของวัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งรูปพระตายก็สามารถเดินทางมาชมขบวนแห่ได้ในทุกวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ของแต่ละปี
#ที่โปรด#โบสถ์#คริสต์ศาสนา#ประเพณี
อ้างอิง:
