ในอดีต คนไทยส่วนใหญ่มักจะมีค่านิยมให้ “กินข้าวมากแต่กับน้อย” เนื่องจากในสมัยก่อนเนื้อสัตว์มีอยู่อย่างจำกัด ชาวบ้านก็เลยต้องเน้นกินข้าวมากๆ เพื่อให้อิ่มท้อง และวิธีที่จะทำให้กินข้าวได้มากๆ ก็คือปรุงอาหารให้มีรสจัด ทำให้ต้องกินข้าวมากๆ แล้วอิ่มไปเอง
.
ซึ่งก็แน่นอนว่าการกินแบบนี้ไม่ถูกต้องตามหลักโภชนาการตะวันตก เพราะจะทำให้ขาดโปรตีน ขาดสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกาย
.
ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองไปสู่ประชาธิปไตยในปี 2475 รัฐบาลมองว่าการกินของประชาชนนั้นเป็นสิ่งสำคัญต่อการพัฒนาประเทศอย่างมาก ถ้าประชาชนกินอาหารดีๆ ก็จะช่วยเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาชาติต่อไป
.
ในปี 2477 ก็เลยมีการจัดตั้ง “กองส่งเสริมอาหาร” เพื่อหวังจะปฏิวัติสุขลักษณะของคนไทยให้อยู่ดีกินดีขึ้น ทีนี้หลังจากที่รัฐบาลจอมพล ป. ดำเนินนโยบายปรับเปลี่ยนการกินอาหารของคนไทยมาอย่างต่อเนื่อง จนในช่วงเดือนตุลาคม ปี 2485 ไทยเกิดน้ำท่วมใหญ่ และยังอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้รัฐบาลพยายามโปรโมทอาหารหาวัตถุดิบได้ง่ายๆ ทำง่าย แต่ได้ประโยชน์ครบถ้วน ก็เลยเกิดเป็น “สูตรก๋วยเตี๋ยวท่านผู้นำ พ.ศ.2485”
.
หลังจากนั้น ก๋วยเตี๋ยวก็ได้รับการยอมรับ ได้รับความนิยมมากขึ้น ทำให้ก๋วยเตี๋ยว กลายเป็นภาพแทนของยุคประชาธิปไตย เป็นการเปลี่ยนผ่านวิธีการกินของชนชั้นกลางและชนชั้นล่าง ที่เริ่มเน้นกินอาหารหลากหลาย มีประโยชน์ “กินกับมากกว่าข้าว” ไม่ใช่ “กินข้าวมากกว่ากับ” เหมือนในอดีตอีกต่อไป…
