แทงหยวก 
เป็นงานศิลปหัตถกรรมไทยโบราณที่สะท้อนถึงภูมิปัญญา ความละเอียดอ่อน และจิตวิญญาณแห่งความศรัทธาของคนไทย เป็นการแกะสลักลวดลายบนกาบกล้วย 
หรือ “หยวก” เป็นศิลปะที่สืบทอดในราชสำนักและหมู่บ้านทั่วไปในภาคกลางของไทย
.
โดยเฉพาะในพิธีสำคัญทางศาสนา เช่น งานศพหรืองานบวช ซึ่งมักจะพบเห็นการแทงหยวก ในการประดับตกแต่งที่เรือนศพหรือเมรุ โดยหยวกกล้วยจะถูกแกะสลักเป็นลวดลายต่าง ๆ เช่น ลายเครือเถา ลายดอกพุดตาน 
หรือลายกนก 
เป็นการแสดงออกถึงความปราณีต และศรัทธาต่อบรรพบุรุษ รวมถึงการให้เกียรติแก่ผู้วายชนม์
.
การแทงหยวก มีความหมายลึกซึ้งที่เกี่ยวข้องกับศาสนาและการเตรียมตัวสู่ชีวิตหลังความตาย ในพุทธศาสนา หยวกกล้วย เป็นตัวแทนของความไม่เที่ยง เนื่องจากหยวกนั้นเหี่ยวเฉาและเน่ารวดเร็ว 
เปรียบเสมือนชีวิตที่ไม่ยั่งยืน และเป็นการสื่อถึงธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงไม่หยุดนิ่ง อย่างไรก็ตาม การแกะสลักลวดลายบนหยวกให้สวยงามยังสะท้อนถึงความปรารถนาที่จะทำสิ่งดี ๆ ให้ชีวิตนี้เต็มไปด้วยความงามและความหมายก่อนที่เวลาจะผ่านไป นอกจากนี้ในบางชุมชนยังเชื่อว่า หยวกกล้วยที่ถูกแทงและประดับบนเรือนศพ สามารถช่วยนำทางดวงวิญญาณของผู้ตายไปสู่สัมปรายภพได้อย่างสงบสุข 
.
กระบวนการแทงหยวก เริ่มจากการเลือกกาบกล้วยที่มีความสดและเหมาะสม นำมาตัดแต่งให้ได้ขนาดตามต้องการ จากนั้นจึงใช้มีดแกะสลักลวดลายต่าง ๆ เช่น ลายกนก ลายพุ่มข้าวบิณฑ์ ลายเครือเถา โดยอาศัยความชำนาญและจินตนาการของช่างแทงหยวก ซึ่งต้องทำงานด้วยความรวดเร็วเพราะกาบกล้วยจะเหี่ยวเร็ว ทำให้งานแทงหยวกเป็นศิลปะที่ต้องใช้ทั้งฝีมือและความอดทนสูง
.
ในปัจจุบัน แม้ว่าการแทงหยวกจะไม่ได้รับความนิยมเท่าในอดีต แต่ก็ยังคงมีบทบาทสำคัญในงานพิธีกรรมทางศาสนาและงานพระราชพิธี เช่น งานศพ งานอุปสมบท หรืองานถวายผ้าพระกฐิน นอกจากนี้ ยังมีการพัฒนาต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ร่วมสมัย เช่น การทำลวดลายแทงหยวกบนผ้าไหม เครื่องปั้นดินเผา หรือแม้แต่การนำเทคนิคการแทงหยวกมาประยุกต์ใช้กับวัสดุอื่น ๆ เพื่อสร้างงานศิลปะร่วมสมัย
