ลานจัตุรัสขนาดใหญ่ ไม่ใกล้ไม่ไกลจากพระราชวังตุยเลอรีและพิพิธภัณฑ์ลูฟว์ในกรุงปารีสนับว่าเป็นอีกหนึ่งแลนด์มาร์กสำคัญของเมืองด้วยภาพของเสาโอเบลิสก์ขนาดยักษ์แห่งวิหารลักซอร์ที่เป็นของกำนัลจากอียิปต์ในสมัยของพระเจ้านโปเลียนที่ 1 ชื่อของจัตุรัสแห่งนี้ถูกขนานนามว่า “กงกอร์ด” ซึ่งหมายถึงจัตุรัสแห่งความสามัคคี สมานฉันท์ กลมเกลียว ทว่าประวัติศาสตร์ของจัตุรัสแห่งนี้กลับมืดมนผิดกับชื่อของมัน
แรกเริ่มเดิมที จัตุรัสแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อประดิษฐานพระบรมรูปทรงม้าของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากการว่าจ้างของกลุ่มพ่อค้าเพื่อฉลองในวาระที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ทรงหายจากพระอาการประชวร โดยสร้างเสร็จเมื่อราวปี 1772 ก่อนที่จัตุรัสของพระเจ้าหลุยส์ทรงม้า จะแปรสภาพมาเป็นเรื่องราวที่เหมือนกับหนังคนละม้วนในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส
ในปี 1792 ปีที่ 3 แห่งยุคปฏิวัติ พระบรมรูปทรงม้านี้ก็ถูกนำไปหลอมละลายทิ้ง พร้อม ๆ กับตั้งประติมากรรมรูป “เสรีภาพ” ขึ้นมา พร้อม ๆ กับขนานนามจัตุรัสแห่งนี้ จาก “จัตุรัสพระเจ้าหลุยส์ที่ 15” สู่ “จัสตุรัสแห่งการปฏิวัติ” พร้อม ๆ กับตั้ง “กีโยติน” อันเขื่องไว้กลางจัตุรัส ที่จะนำมาซึ่งการนองเลือดของผู้คนมากมายในยุคสมัยแห่งการปฏิวัติ โดยเป็น 1 ใน 3 กีโยตินที่คร่าชีวิตผู้คนมากที่สุดในยุคนั้น (อันดับหนึ่งคือจัตุรัสแห่งชาติ, อันดับสองคือจัตุรัสแห่งการปฏิวัติ, และอันดับสามคือจัตุรัสแห่งบาสตีย์) โดยมีคนสังเวยชีวิตที่นี่มากกว่า 1,119 คน และเป็นเสมือนกับตราบาปใจกลางกรุงปารีสเลยทีเดียว ผู้คนที่ถูกประหารชีวิตที่นี่มีตั้งแต่หัวขโมยธรรมดาไปจนถึงพระเจ้ากรุงฝรั่งเศส
ในปี 1795 ปีสุดท้ายของการปฏิวัติ ชื่อของจัตุรัสแห่งการปฏิวัติก็ถูกเปลี่ยนมาเป็นจัตุรัสแห่งความสามัคคีเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวของยุคปฏิวัติ อย่างไรก็ดีจัตุรัสแห่งนี้ก็ยังคงถูกเปลี่ยนชื่อหลายครั้งตามขั้วการเมืองที่เปลี่ยนไป จนสุดท้ายก็มาหยุดอยู่ที่ชื่อเดิมนี้ซึ่งถูกใช้เรื่อยมาตั้งแต่เหตุการณ์ปฏิวัติเดือนกรกฎาคม พร้อมกับมีการตกแต่งสวยงามไม่ว่าจะเป็นเสาโอเบลิสก์ลักซอร์, น้ำพุแห่งแม่น้ำ, และน้ำพุแห่งท้องทะเล ซึ่งล้วนแต่เป็นผลพวงจากโครงการปรับปรุงภูมิทัศน์ในช่วงศตวรรษที่ 19 ที่แปรเปลี่ยนให้จัตุรัสที่เคยเป็นที่รังเกียจจากประวัติศาสตร์ที่ดำมืด มาสู่จัตุรัสอันเป็นที่รักของผู้คนในสมัยหลัง
