การตอกหนังใหญ่ 
เป็นศิลปะการแกะสลักหนังวัวหรือหนังควายให้เป็นรูปตัวละครในวรรณคดีไทย โดยเฉพาะเรื่องรามเกียรติ์ มีประวัติความเป็นมายาวนานนับร้อยปี
.
เริ่มต้นจากการเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงหนังใหญ่ ซึ่งเป็นมหรสพชั้นสูงที่นิยมแสดงในราชสำนักและงานพระราชพิธีสำคัญ ตัวหนังใหญ่มีขนาดใหญ่โต บางตัวสูงถึง 2 เมตร ใช้ในการแสดงเงาบนจอผ้าขาวขนาดใหญ่ ประกอบกับการเชิดและพากย์ 
.
กระบวนการตอกหนังใหญ่ 
เป็นงานที่ต้องใช้ความประณีตและทักษะสูง เริ่มจากการคัดเลือกหนังคุณภาพดี นำมาขูดให้บาง ฟอกให้ใส แล้วจึงร่างลายลงบนหนัง จากนั้นใช้มีดและเหล็กแหลมตอกเป็นรูปร่างและลวดลายอันวิจิตร ก่อนจะลงสีและเคลือบด้วยน้ำมันยางให้เงางาม ช่างตอกหนังใหญ่ต้องมีความรู้ทั้งในด้านศิลปะการวาดเขียน ความเข้าใจในเรื่องราวและลักษณะของตัวละคร รวมถึงทักษะในการใช้เครื่องมือตอกหนัง
.
ในอดีต การตอกหนังใหญ่เป็นงานที่จำกัดอยู่ในวงแคบ ส่วนใหญ่ทำขึ้นเพื่อใช้ในการแสดงหนังใหญ่เท่านั้น แต่ในปัจจุบัน ศิลปะการตอกหนังใหญ่ได้รับการฟื้นฟูและส่งเสริมให้เป็นสินค้าทางวัฒนธรรมที่สำคัญ โดยเฉพาะในจังหวัดที่มีประวัติศาสตร์เกี่ยวข้องกับการแสดงหนังใหญ่ เช่น นครศรีธรรมราช และพัทลุง
.
การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากการตอกหนังใหญ่ ได้ช่วยอนุรักษ์และสืบสานศิลปะแขนงนี้ไว้ ขณะเดียวกันก็สร้างรายได้ให้กับชุมชนและส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ผู้ผลิตได้รับการสนับสนุนในด้านการพัฒนาทักษะ การออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ และการตลาด ทำให้ผลิตภัณฑ์จากการตอกหนังใหญ่มีความหลากหลายมากขึ้น นอกจากตัวหนังใหญ่สำหรับการแสดงแล้ว ยังมีการผลิตเป็นของตกแต่งบ้าน เช่น โคมไฟ ภาพประดับผนัง หรือแม้แต่เครื่องประดับขนาดเล็ก
.
นอกจากนี้ ยังส่งผลให้เกิดการสืบทอดภูมิปัญญาจากรุ่นสู่รุ่น ช่างฝีมือรุ่นเก่าได้มีโอกาสถ่ายทอดความรู้ให้กับคนรุ่นใหม่ ทำให้ศิลปะการตอกหนังใหญ่ยังคงมีชีวิตและพัฒนาต่อไป มีการประยุกต์เทคนิคการตอกหนังไปใช้ในการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ร่วมสมัย เช่น กระเป๋า 
รองเท้า 
หรืองานศิลปะสมัยใหม่ที่ได้แรงบันดาลใจจากหนังใหญ่
.
การตอกหนังใหญ่ จึงเป็นตัวอย่างที่ดีของการนำมรดกทางวัฒนธรรมมาต่อยอดเป็นสินค้าที่มีคุณค่าทั้งทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม ทำให้ศิลปะชั้นสูงที่เคยจำกัดอยู่ในวงแคบได้แพร่หลายสู่สาธารณชน สร้างความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมไทย และเป็นสะพานเชื่อมโยงอดีตกับปัจจุบัน ตลอดจนวัฒนธรรมไทยกับวัฒนธรรมโลก
