ชื่อของ “คุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา” พูดชื่อเต็ม ๆ แบบนี้คนอาจจะไม่รู้จัก แต่ถ้าเรียกว่า “วัดซิกข์” ล่ะก็หลาย ๆ คนก็อาจจะพอนึกออกขึ้นมาบ้าง วัดแห่งนี้นับว่าเป็นวัดซิกข์แห่งแรกในไทยที่ก่อตั้งโดยชุมชนชาวซิกข์ในพาหุรัด (บางข้อมูลก็ว่าที่เชียงใหม่เก่ากว่านิดหน่อย) แต่ใครเลยจะรู้ว่าสถานที่แห่งนี้เองก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 ด้วย
.
ชาวซิกข์กลุ่มแรก ๆ ในสยามเดินทางมาถึงราวช่วงปี 2427 จากการศึกษาของสุเรนทรา คุปตะ ระบุว่านำโดยพ่อค้าอินเดียโพ้นทะเลนาม “กิรปาราม มะดาน” จากหมู่บ้านพเทวาล (ปัจจุบันอยู่ในประเทศปากีสถาน) ก่อนที่จะมีชาวซิกข์ย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานเรื่อย ๆ กระทั่งมีการจัดตั้งศาสนสถานแห่งแรกขึ้นเป็นอาคารไม้ในบ้านหม้อ ก่อนที่จะย้ายมายังถนนจักรเพชรในปัจจุบัน โดยมีอาคารหลังแรกเป็นตึกสูง 3 ชั้นครึ่ง
.
วัดซิกข์ศรีคุรุสิงห์สภานี้ ด้วยความที่ตั้งอยู่ไม่ไกลกับโรงไฟฟ้าวัดเลียบ (ภาพประกอบเป็นมุมจากฝั่งโรงไฟฟ้าวัดเลียบ) ทำให้บริเวณพื้นที่อยู่ในระยะของการโจมตีทางอากาศด้วย โดยจากคำบอกเล่านั้นระบุว่ามีระเบิดหนักพันปอนด์ ตกลงมาที่วัดซิกข์ถึง 2 ลูกด้วยกัน ซึ่งก็เป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อที่ระเบิดทั้ง 2 ลูกนั้นด้าน ทำให้ไม่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ระเบิดลงที่วัดซิกข์แต่อย่างใด และแน่นอนว่าชาวซิกข์ก็เชื่อกันว่าคงจะเป็นอำนาจบารมีของพระมหาคัมภีร์คุรุครันถสาหิบที่ช่วยรักษาให้คุรุดวาราหลังนี้พ้นจากภัยใหญ่นั่นเอง
.
หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าวก็ได้สร้างความเสียหายให้กับตัววัดอยู่มาก ทำให้เกิดการบูรณะใหม่ในภายหลัง พร้อมกับขยายวัดให้ใหญ่ขึ้นเพื่อรองรับศาสนิกชาวซิกข์ที่เดินทางย้ายเข้ามาเรื่อย ๆ เกิดเป็นอาคารหลังปัจจุบันที่สร้างขึ้นในปี 2522 และเกิดการสร้างในส่วนของโดมสีทองแบบที่เราเห็นกันในปัจจุบัน
.
ทุกวันนี้วัดซิกข์ศรีคุรุสิงห์สภาก็ยังคงเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวซิกข์ในย่านพาหุรัดมาอย่างยาวนานจนถึงปัจจุบัน อีกทั้งยังเป็นพื้นที่ที่เปิดให้คนต่างศาสนิกเองก็สามารถแวะเวียนเข้าไปศึกษาเยี่ยมชมได้ตราบเท่าที่เคารพกฎของทางวัด
.
เรียบเรียงโดยสุดโปรด by Bangkok Bank
