เมี่ยงตาสวด ฟังชื่อแล้วคนต่างภาคก็คงจะงง ไม่รู้จักว่าตาสวดคืออะไร คำว่าตาสวดนี้เป็นคำถิ่นอีสานที่หมายถึงตาโปน หรือตาเหลือก ซึ่งได้กลายมาเป็นชื่อสร้อยท้ายของเมี่ยงอย่างหนึ่งในจังหวัดนครพนมที่ได้รับคัดเลือกให้เป็น “1 จังหวัด 1 เมนู เชิดชูอาหารถิ่น” แต่ทำไมถึงเรียกว่าเมี่ยงตาโปนกันล่ะ?
.
ทันทีที่ได้เห็นหน้าตาของเมี่ยงตาโปนครั้งแรกก็คงจะตกใจว่าอะไรจะมีเครื่องเยอะขนาดนี้ ซึ่งความเยอะของเครื่องเมี่ยงนี่เองที่ทำให้ตอนทำเมี่ยงมันจะมีขนาดที่ใหญ่ เวลากินก็ต้องอ้าปากกว้าง ๆ จนตาโปนตาเหลือก อันเป็นที่มาของชื่อเมี่ยงตาสวดนี่เอง
.
เมี่ยงชนิดนี้ จากข้อมูลที่มีระบุว่าเป็นเมี่ยงของชาวไทแสกซึ่งเป็นประชากรที่อาศัยอยู่มากในจังหวัดนครพนม เป็นอาหารว่างอย่างหนึ่งที่มีส่วนประกอบเป็นสมุนไพรหลายชนิด ในส่วนของน้ำจิ้มที่จะราดใส่เมี่ยงก็มีส่วนประกอบของปลาร้าสูตรเฉพาะของชาวไทแสก เมี่ยงชนิดนี้ใช้เสิร์ฟในหลายโอกาส ทั้งงานบุญ ไปจนถึงการรับแขกหรือกินกันทั่ว ๆ ไปด้วย
.
วิธีการทำเมี่ยงตาสวด จะมีในส่วนของการปรุงน้ำจิ้มหรือน้ำราดซึ่งจะมีน้ำปลาร้าต้มสุก น้ำตาลทรายแดง น้ำตาลปี๊บ เคี่ยวส่วนผสมทั้งหมดจนกลายเป็นเนื้อเดียวกัน ก่อนที่จะมีการโรยพริกป่น และข้าวคั่วปิดท้าย ในส่วนของเครื่องเมี่ยงก็เป็นพริกสด ตะไคร้ หอมแดง มะเขือเทศ ลูกมะเดื่อ ผลมะเฟือง ผลอ่อนกล้วยตานี แคบหมู เส้นขนมจีน ห่อเครื่องทั้งหมดด้วยใบชะพลูแล้วราดน้ำจิ้ม นับว่าเป็นอีกหนึ่งอาหารท้องถิ่นของชาวไทแสกที่กินได้ยาก และน่าอนุรักษ์อีกจานหนึ่ง
