ชื่อของ “วัดเทียนถวาย” ถ้าไม่ใช่สายเที่ยววัดจริง ๆ อาจจะไม่คุ้นหู โดยวัดแห่งนี้เป็นวัดเก่าแก่และพบการกล่าวถึงในวรรณคดีเก่าหลายครั้ง เช่นในนิราศพระบาทของสุนทรภู่เป็นต้น แต่รู้หรือไม่ว่าวัดแห่งนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า “วัดเหล้าจืด” ด้วย แต่ทำไมถึงได้ชื่อนี้กัน?
.
วัดเทียนถวายเป็นวัดเก่าที่มีประวัติยาวนานถึงสมัยอยุธยา ซึ่งเล่าว่าเก่าถึงสมัยพระเจ้าอู่ทองเลยทีเดียว ซึ่งเล่าว่าพระเจ้าอู่ทองได้เสด็จหนีโรคระบาดลงมาและตั้งเกวียนพักอยู่ที่นี่ก่อนเสด็จกลับ ซึ่งช่วงเวลาที่ตั้งเกวียนพักอยู่ที่นี่ก็มีการจุดไฟจุดเทียนส่องสว่างไสวไปหมด จนกลายเป็นที่มาของชื่อวัด “เกวียนไสว” ซึ่งก็เพี้ยนมาเป็น “เทียนถวาย” ในภายหลัง
.
ในนิราศพระบาทของสุนทรภู่ กล่าวถึงวัดเทียนถวายว่ามีต้นตาลโตนดโตเต็มไปหมด อย่างไรก็ดีในปัจจุบันนี้ที่วัดก็ไม่ได้มีต้นตาลโตนดแต่อย่างไร ซึ่งสันนิษฐานว่าเกิดจากน้ำท่วมในสมัยที่ขุดคลองรังสิตนั่นเอง
.
ว่าด้วยชื่อของ “วัดเหล้าจืด” นี้ เล่ากันว่าในอดีต เวลาใครเมาสุราเดินเข้ามาในวัดก็พากันสร่างเมาเสียหมด ราวกับว่าเหล้าที่ดื่มไปก่อนหน้านี้มันจืดหมดก็เลยไม่เมา ซึ่งสืบค้นได้ไม่มากนักว่าตำนานเรื่องนี้เกิดขึ้นมาเมื่อไหร่กันแน่
.
แม้ว่าจะเล่าว่าวัดแห่งนี้เก่าถึงสมัยพระเจ้าอู่ทอง อย่างไรก็ดีหลักฐานทางโบราณคดีที่หลงเหลือในปัจจุบันสามารถย้อนกลับไปได้ถึงช่วงอยุธยาตอนปลายในพระอุโบสถหลังเก่า เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีในส่วนของวิหารหลังเก่าที่มีอายุราว ๆ 100 กว่าปีเท่านั้นเอง
