เมื่อพูดถึงของล้ำค่าที่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานให้ เจ้าจอมมารดาสดับ หลายคนมักนึกถึง “กำไลทองรูปตาปู” หรือ “กำไลมาศเจ้าจอมสดับ” เป็นอันดับแรก แต่แท้จริงแล้ว ยังมีของพระราชทานอีกหลายชิ้นที่สะท้อนถึงพระเมตตาและความผูกพันระหว่างทั้งสองพระองค์อย่างลึกซึ้ง
.
หนึ่งในของสำคัญคือ “เข็มกลัดตราพิณภายใต้พระจุลมงกุฎ” ที่พระราชทานเมื่อ พ.ศ. 2449 ซึ่งถือเป็นเครื่องหมายแห่งพระเมตตาและพระราชไมตรีโดยเฉพาะ
.
อีกชิ้นที่มีความหมายมากคือ “ตรา S.B.C.” ซึ่งพระองค์ทรงออกแบบเป็นอักษรโรมันไขว้ สำหรับพิมพ์บนหัวกระดาษจดหมายส่วนพระองค์ พร้อมพระราชทานความหมายว่า
S = สดับ
B = ภูมินทรภักดี
C = จุฬาลงกรณ์
ตรานี้จึงเปรียบเสมือนตราประจำตัวของเจ้าจอมสดับที่ใช้ร่วมกับพระองค์อย่างใกล้ชิด
.
นอกจากนี้ ยังมี “อัลบั้มภาพ” ที่พระองค์ทรงฉายพระรูปด้วยพระองค์เอง โดยมีข้อความเขียนไว้ว่า “รูปจุฬาลงกรณ์ถ่ายให้สดับ” ซึ่งเป็นหลักฐานสะท้อนความใกล้ชิดในระดับส่วนพระองค์อย่างชัดเจน
.
อีกเกียรติยศสำคัญ คือ การพระราชทานให้นั่ง “เก้าอี้ทองตราแผ่นดิน” ซึ่งปกติใช้สำหรับพระมเหสีเทวี และพระบรมวงศ์ชั้นเจ้าฟ้าในการพระราชพิธี โดยมีการบันทึกภาพไว้เมื่อ พ.ศ. 2450 แสดงถึงพระเกียรติยศที่ได้รับอย่างสูงยิ่ง
.
นอกจากนั้น ยังมีเครื่องเพชรที่ภายหลังเจ้าจอมสดับได้ถวายคืนแก่ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ รวมถึงของพระราชทานอื่น ๆ ที่ไม่ได้มีบันทึกไว้อย่างครบถ้วน ของพระราชทานทั้งหมดนี้
.
ไม่ได้มีคุณค่าเพียงด้านวัตถุ แต่ยังสะท้อนถึงความไว้วางพระราชหฤทัยและพระเมตตาที่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีต่อ เจ้าจอมมารดาสดับ อย่างลึกซึ้ง และยังเป็นเรื่องราวสำคัญในประวัติศาสตร์ราชสำนักไทยอีกด้วย
