สะพานสารสิน จากสะพานที่เชื่อมภูเก็ตกับแผ่นดินใหญ่สู่เรื่องราวตำนานรักที่ถูกกีดกัด

“จูงมือก้าวเดินบนสะพาน ช่วยเป็นพยานรักร่วมใจ

จะอยู่คู่กันตราบนานไป ขอฝากร่างไว้ใต้สะพาน สะพานรักสารสิน สะพานรักสารสิน”

เนื้อความตอนหนึ่งจากเพลงประกอบภาพยนตร์ของเปี๊ยก โปสเตอร์ที่บอกเล่าถึงเรื่องราวความรักของคู่รักคู่หนึ่งที่นับว่าได้กลายมาเป็นอีกหนึ่งตำนานความรักที่ถูกบอกเล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาอย่างยาวนานอีกเรื่องหนึ่งของภาคใต้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับสะพานแห่งหนึ่งที่เชื่อมต่อภูเก็ตเข้ากับแผ่นดินใหญ่เอาไว้ด้วยกัน

สะพานสารสินเป็นสะพานแรกที่เชื่อมระหว่างจังหวัดพังงากับจังหวัดภูเก็ต โดยเชื่อมต่อบ้านท่าฉัตรไชย ตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต กับบ้านท่านุ่น ตำบลโคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 สะพานแห่งนี้เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 มีความยาว 660 เมตร โดยได้รับการตั้งชื่อตามนามสกุลของนายพจน์ สารสิน ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติในขณะนั้น

เมื่อสะพานเดิมมีสภาพชำรุดทรุดโทรม จึงมีการสร้างสะพานใหม่อีกสองแห่งในบริเวณเดียวกัน เพื่อใช้ในการสัญจรของรถยนต์แทน ส่วนสะพานสารสินได้รับการปรับปรุงให้กลายเป็นสะพานคนเดินและจุดชมวิว มีหอชมวิวอาคาร 8 เหลี่ยมที่ออกแบบในสไตล์ชิโน-โปรตุกีสผสมผสานกับหลังคาทรงปั้นหยาแบบภาคใต้อย่างสวยงาม บริเวณนี้ยังเป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกที่สวยงาม และมีแนวปะการังขนาดใหญ่ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำนานาชนิด รวมถึงเต่าทะเลที่จะขึ้นมาวางไข่ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์

สะพานสารสินมีชื่อเสียงไปทั่วประเทศจากโศกนาฏกรรมแห่งความรักที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 เป็นเรื่องราวของนายดำ (โกดำ) แซ่ลิ้ม อายุ 23 ปี คนขับรถสองแถว กับนางสาวกาญจนา (กิ๋ว) แซ่หงอ อายุ 19 ปี นักศึกษาวิทยาลัยครูภูเก็ต ปีที่ 2 ทั้งสองคนรักกัน แต่ถูกคัดค้านจากครอบครัวทั้งสองฝ่ายเนื่องจากความแตกต่างทางฐานะ

พ่อแม่ของกาญจนาซึ่งมีฐานะดีไม่ยอมรับความสัมพันธ์ และสั่งให้ลูกสาวเลิกเรียนเพื่อตัดขาดการติดต่อกับดำ แม้แต่ครอบครัวของดำเองก็ไม่ยอมรับกาญจนา เมื่อหนทางทุกอย่างตัดตอน ทั้งสองจึงตัดสินใจใช้ผ้าขาวม้าผูกมัดเอวให้ติดกันแน่น แล้วกระโดดจากสะพานลงสู่น้ำทะเลที่กระแสเชี่ยวกราก ฝากร่างเอาไว้ให้ท้องทะเลเป็นสุสานรักของพวกเขาทั้งสองคน

ตำนานรักเรื่องนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของสะพานสารสิน และถูกผลิตซ้ำผ่านสื่อต่าง ๆ มากมายไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ หรือเพลง ซึ่งล้วนแต่เป็นสื่อร่วมสมัยที่ส่งต่อเรื่องราวความรักของทั้งคู่ให้ยังคงอยู่เป็นอมตะสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน สะพานสารสินจึงไม่ได้เป็นเพียงจุดชมวิวธรรมดา แต่ยังเป็นสถานที่ที่บันทึกเรื่องราวความรักอันเศร้าสะเทือนใจไว้ในตำนานคู่เมืองภูเก็ตเอาไว้ด้วย…