ขนมเนื้อหนืดหนุบหนับสีดำที่คนไทยเรารู้จักกันในนาม “กะละแม” นับว่าเป็นอีกหนึ่งขนมที่ใครหลายคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในขณะเดียวกันความเป็นมาของชื่อกะละแมก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงว่ามาจากไหน มาจากชื่อคาราเมลของตะวันตก หรือมาจากชื่ออื่น ซึ่งข้อมูลของไทยนั้นก็ระบุว่าไทยเรารับมาจากมอญ แต่ทั้งนี้ในหมู่ขนมที่ใกล้เคียงกันก็มีอีกขนมหนึ่งที่ชื่อคล้ายในแหลมมลายูและนูซันตาราอย่าง “เกละไม” รวมอยู่ด้วย
.
สันนิษฐานกันว่าเกละไม มีที่มาจากพื้นที่นูซันตาราหรืออินโดนีเซียในปัจจุบัน ซึ่งทั้งนี้ในมาเลเซียและอินโดนีเซียส่วนใหญ่จะรู้จักกันในชื่อโดดอล แต่ก็มีกลุ่มน้อยที่เรียกขนมนี้ว่าเกละไม เช่นชาวมีนังกาเบาในอินโดนีเซีย และชาวราวา (Rawa) ในรัฐเประประเทศมาเลเซียซึ่งก็เป็นกลุ่มคนที่เดินทางอพยพมาจากอินโดนีเซียอีกทอดหนึ่ง
.
เกละไมของชาวราวา แตกต่างไปจากเกละไมในอินโดนีเซียมาก โดยเฉพาะในส่วนของวิธีการทำที่เกละไมอินโดนีเซียจะใช้วิธีการกวนเหมือนกับกะละแมในประเทศอื่น ๆ แต่เกละไมของชาวราวาจะใช้วิธีการ “หลาม” หรือเอาวัตถุดิบไปใส่ในกระบอกไม้ไผ่แล้วเผาเหมือนข้าวหลามแทน
.
เรื่องราวของเกละไมในเประนี้ นับว่าเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่เรียกได้ว่าแปลกและแตกต่างไปจากวัฒนธรรมกะละแมที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นอย่างมาก ซึ่งก็อาจจะสะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมการกินที่มีการเปลี่ยนแปลงและประยุกต์วิธีทำจนกลายเป็นแบบหรือลักษณะเฉพาะที่พบในบางพื้นที่นั่นเอง
.
เรียบเรียงโดยเพจสุดโปรด by Bangkok Bank
