“ลายหม้อดอก” หรือ ปูรณฆฎะ (Pūrṇaghaṭa) 
เป็นหนึ่งในลวดลายมงคลที่สะท้อนถึง พลังแห่งการสร้างสรรค์ ความอุดมสมบูรณ์ และความรุ่งเรือง 
.
หม้อน้ำที่เต็มเปี่ยมไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ เปรียบเสมือนพรจากพระพุทธเจ้า ที่อวยชัยให้ผู้ครอบครองประสบความสำเร็จในสิ่งที่ปรารถนา 
ดอกบัว ที่บรรจุอยู่ในหม้อ หมายถึงการบูชาพระพุทธเจ้า และความบริสุทธิ์ทางจิตใจ
เถาไม้เลื้อย ที่โอบล้อมทั้งสองข้าง เปรียบเหมือนพลังชีวิต ความงอกงาม และการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
บางครั้งยังมีการประดับด้วย นกที่โบยบินเหนือหม้อ เป็นสัญลักษณ์แห่งความเบิกบานเสรี
.
ลายหม้อดอกในงานศิลป์ล้านนา 
ลวดลายนี้ปรากฏอย่างแพร่หลายในศิลปกรรมล้านนา ไม่ว่าจะเป็น งานปูนปั้น ลายคำ และไม้แกะสลัก 
.
ตัวอย่างเก่าแก่ที่สุด พบที่ พระวิหารหลวง วัดพระธาตุลำปางหลวง (ราวต้นพุทธศตวรรษที่ 21) มีหม้อน้ำปากกว้างเต็มไปด้วยดอกไม้และเถาไม้เลื้อย ประดับด้วยภาพนกบินด้านบน ซึ่งสันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลจากศิลปะลังกา 
.
ยุคต่อมา เช่น ที่ วิหารวัดปงยางคก จังหวัดลำปาง ลวดลายได้รับการพัฒนาให้ละเอียดอ่อนขึ้น ซับซ้อนมากขึ้น และผสมผสานกลิ่นอายศิลปะล้านนากับศิลปะอยุธยาตอนปลายได้อย่างงดงาม 
.
“ลายหม้อดอก” เป็นเครื่องประดับศาสนสถานและเป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณ ที่บ่งบอกถึงความศรัทธา ความหวัง และความมั่งคั่งของชุมชนล้านนา ลายนี้จึงเปรียบเสมือนการเชื่อมโยง โลกมนุษย์กับพุทธธรรม ผ่านศิลปะที่ทั้งงดงามและเปี่ยมด้วยพลังความหมาย
