ท่ามกลางกระแสน้ำลึกในคลองใหญ่ 
แม่น้ำสายกว้าง หรือแหล่งน้ำเงียบสงบกลางชุมชนชนบท 
ยามเช้าหรือย่ำค่ำ
.
หากคุณเห็นไม้ไผ่ปักโผล่พ้นน้ำอยู่เป็นแนว ๆ 
พร้อมทุ่นลอยตุ๊บป่องอยู่เหนือผิวน้ำ นั่นคือหนึ่งในภูมิปัญญาหาปลาของไทยที่น่าทึ่งที่เรียกว่า เบ็ดลอย และ เบ็ดน้ำเต้า 
เครื่องมือจับปลาที่แฝงด้วยความรู้ ปราณีต ศิลป์ และความอดทน
.
เบ็ดลอย จับปลาแบบชาวบ้าน ใช้หัวใจและทุ่นลอย
เบ็ดลอยคือตัวเบ็ดขนาดใหญ่ 
มีเชือกหลายเส้นโยงกับ “ทุ่น” ที่ลอยน้ำได้ ไม่ว่าจะเป็น กระบอกไม้ไผ่ เปลือกมะพร้าว โฟม หรือ ฟองน้ำ คล้ายกับเบ็ดปลาไหลที่หลายคนเคยเห็น
.
วิธีใช้คือผูกเหยื่อไว้กับตัวเบ็ด ใช้เชือกมัดโยงกับไม้ไผ่ แล้วนำไปปักกลางแหล่งน้ำลึก ๆ ให้ทุ่นลอยนิ่ง รอ “เจ้าตัวใหญ่” มาเล่นด้วย เหยื่อที่ใช้ก็ง่าย ๆ เช่น 
กล้วยสุก หรือ 
ข้าวผสมรำ บดเป็นก้อนเหนียว ๆ ปลาเป้าหมายมีทั้ง ปลาสวาย ปลาเทโพ ปลาตะเพียน และแม้แต่ปลานิลตัวใหญ่ก็ยังติดกับ
.
เบ็ดน้ำเต้า เครื่องมือดักปลาสุดคลาสสิก งานศิลป์จากธรรมชาติ
ถ้าคิดว่าเบ็ดลอยว้าวแล้ว… ต้องลองมารู้จัก เบ็ดน้ำเต้า เครื่องมือจับปลาที่เปี่ยมไปด้วยศิลปะและภูมิปัญญาเก่าแก่สุด ๆ ทุ่นของเบ็ดชนิดนี้ทำจาก “ผลน้ำเต้าแก่” ที่ตากแห้งจนเปลือกแข็งแรง ตัดแต่งอย่างพิถีพิถัน กลวงใน ขูดเอาเนื้อและเมล็ดออก จากนั้นเจาะด้านล่าง เจาะด้านบน ใส่แกนไม้เนื้อแข็งที่กลึงอย่างงดงาม 
.
เชือกผูกเบ็ดจะถูกถักเป็นแฉก ๆ แล้วมัดเข้ากับโคนแกนไม้ 
เพื่อยึดเข้ากับลูกน้ำเต้าอย่างแน่นหนา ใช้ยางชันอุดเพื่อกันน้ำเข้า ทั้งหมดนี้ทำด้วยมือและฝีมือระดับปรมาจารย์
.
การใช้งานก็คล้ายเบ็ดลอย โดยใช้ไม้ไผ่ปักกลางน้ำ ผูกเบ็ดกับทุ่น แล้วปล่อยลูกน้ำเต้าให้ลอยไปในน้ำลึก รอให้ปลากินเหยื่อ
เมื่อลูกน้ำเต้าสั่นไหว แสดงว่าเจ้าปลามากำลังจะติดเบ็ด!
ถ้าปลาลากจม น้ำเต้าจะลอย ๆ จม ๆ เหมือนการต่อสู้ใต้ผืนน้ำ!
สุดท้าย… เมื่อปลาหมดแรง น้ำเต้าก็ลอยสง่างามขึ้นมาเหนือผิวน้ำ เหมือนชัยชนะของชาวบ้านนักล่า
