ใครแวะพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร อย่าพลาดไปทักทาย “Golden Boy” 
.
รูปหล่อจากยุคลพบุรี ที่ไม่ได้แค่ กะไหล่ทอง แต่เปี่ยมด้วยประวัติศาสตร์อันเข้มข้น และอดีตอันซับซ้อนราวกับละครพีเรียดข้ามภพ 
.
“Golden Boy” คือประติมากรรมหล่อด้วยสำริด เคลือบทอง อายุราว 900–1,000 ปี เกิดในยุคศิลปะลพบุรี หรือ ขอมแบบบาปวน (Baphuon style) ซึ่งเฟื่องฟูในพุทธศตวรรษที่ 16–17 (ตรงกับคริสต์ศตวรรษที่ 11)
.
แต่เขาเป็นใคร ? นี่แหละปริศนา
นักวิชาการยังถกเถียงกันอยู่ว่า Golden Boy แท้จริงคือใครกันแน่ ระหว่าง
พระศิวะ – เพราะเครื่องทรง ท่าทาง และสไตล์ศิลปะลพบุรีบอกชัดว่าได้รับอิทธิพลจากศิลปะขอม ที่มักสร้างรูปเคารพของเทพในศาสนาฮินดู โดยเฉพาะพระศิวะ
พระเจ้าชัยวรมันที่ 6 – หรืออาจเป็นกษัตริย์พระองค์ใดพระองค์หนึ่งแห่งอาณาจักรขอม ที่เกี่ยวข้องกับศาสนสถานยุคนั้น เพราะรูปหล่อชิ้นนี้สง่างามราว “ราชา” มากกว่าจะเป็นเทพ
.
เรื่องราสสุดดราม่าเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2518 “Golden Boy” เคยถูกลักลอบนำออกจากบุรีรัมย์ ถูกส่งไปต่างประเทศ และไปไกลถึงนิวยอร์ก นับตั้งแต่ปี 2531 เขาถูกจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ The Met (Metropolitan Museum of Art) ที่อเมริกา นานหลายสิบปี
.
จนในที่สุด… วันที่ 22 พฤษภาคม 2567 เขาก็ได้ “กลับบ้าน” และถูกจัดแสดงอย่างภาคภูมิในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร 
.
วันนี้ Golden Boy ไม่ใช่แค่ “เทวรูปเก่าแก่” แต่คือสัญลักษณ์แห่งการเดินทางของศิลปะ วัฒนธรรม และอัตลักษณ์ไทย ที่เดินทางไกลแล้วได้กลับคืนสู่อ้อมกอดแผ่นดินแม่ อย่าลืมแวะไปเยี่ยมชมความงดงามได้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กันนะคะ
